*ευδαιμονίας (εὐδαιμονία)**, που είναι ο υπέρτατος στόχος της ανθρώπινης ζωής κατά τον Αριστοτέλη.

Ο Αριστοτέλης, στη *Ηθική Νικομάχεια*, αναφέρει **12 ηθικές αρετές** (ή αρετές του χαρακτήρα), οι οποίες προκύπτουν ως η **«χρυσή τομή»** μεταξύ δύων ακραίων, μιας υπερβολής και μιας έλλειψης. Οι αρετές αυτές είναι:

1. **Ανδρεία (Θάρρος)**  

   - *Χρυσή τομή:* Μεταξύ δειλίας (έλλειψη) και αλαζονείας (υπερβολή, απερισκεψίας σε κίνδυνο).

2. **Σωφροσύνη (Εγκράτεια)**  

   - *Χρυσή τομή:* Μεταξύ ακολασίας (υπερβολή σε ηδονές) και αναισθησίας (έλλειψη ευαισθησίας).

Χρήστος Γιανναράς

Αυτή η σύνοψη δεν είναι διαθέσιμη. Κάντε κλικ εδώ, για να δείτε την ανάρτηση.

Πέθανε ο καθηγητής φιλοσοφίας Χρήστος Γιανναράς σε ηλικία 89 ετών

www.fotavgeia.blogspot.com

Dont judje quickly

www.fotavgeia.blogspot.com

Absolutely no-one

www.fotavgeia.blogspot.com

Reality

www.fotavgeia.blogspot.com

Just observe

www.fotavgeia.blogspot.com

Ανοχή κ απαθεια

www.fotavgeia.blogspot.com

Κρατύλος Πλάτωνας

https://youtu.be/lH8F17gb3HA?si=O27nLkiSjm9Y2tmm

www.fotavgeia.blogspot.com

True

www.fotavgeia.blogspot.com

Πραγματισμος

 Τζοβάνι Παπίνι: Η ουσία του πραγματισμού

• NESTORAS POULAKOS

Μεταφράζει ο Αλέξανδρος Τσαντίλας

Ο Πραγματισμός δεν έχει ορισμό

ΟΠΟΙΟΣ επιχειρήσει να διατυπώσει έναν ορισμό του πραγματισμού με λίγες μοναχά λέξεις θα διαπράξει ό, τι πιο αντιπραγματιστικό δύναται κανείς να διανοηθεί. Για την ακρίβεια, όποιος αποπειραθεί να συμπεριλάβει σε μια και μόνο σύντομη φράση όλες τις τάσεις και τις θεωρίες που συγκροτούν τον πραγματισμό, το μόνο βέβαιο είναι ότι θα καταλήξει σ’ έναν γενικόλογο και ατελή ορισμό • κι αν μισούν δυο πράγματα οι πραγματιστές περισσότερο απ’ οτιδήποτε άλλο, αυτά είναι η ασάφεια και η αοριστία.

Η απόδειξη της ύπαρξης των Ιδεών❗️📖 Η δυσνόητη και μυητική Φιλοσοφία στον Τίμαιο

Η απόδειξη της ύπαρξης των Ιδεών❗️📖

Η δυσνόητη και μυητική Φιλοσοφία στον Τίμαιο🏛️

Απόδοση :⬇️

Στο σημείο όμως αυτό προκύπτει ένα ερώτημα, που θα ήταν προτιμότερο να διατυπωθεί με μορφή αποδεικτικού λόγου. Άραγε υπάρχει μια φωτιά, πλήρης αυτόνομη και αυτάρκης; Υπάρχουν όλες αυτές οι οντότητες για τις οποίες χρησιμοποιούμε πάντοτε την έκφραση «αυτό καθαυτό»; Ή μήπως όσα βλέπουμε με τα μάτια μας και όσα άλλα συλλαμβάνουμε με τις αισθήσεις του σώματος μας είναι και τα μόνα αληθινά; Μήπως δεν υπάρχει απολύτως τίποτε άλλο πέρα από αυτά, οπότε μάταια ισχυριζόμαστε ότι υπάρχει μια νοητή Ιδέα κάθε πράγματος; Μήπως η Ιδέα δεν είναι τίποτε περισσότερο από απλή λέξη; Είναι προφανές ότι ούτε μπορούμε να προσπεράσουμε το ζήτημα χωρίς κρίση και απόφαση, λέγοντας απλώς ότι έτσι έχουν τα πράγματα, ούτε να ανοίξουμε μια μεγάλη παρένθεση σε μια έκθεση ήδη εκτενή.

Τιμαιος Πλατων

www.fotavgeia.blogspot.com

Η ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑ ΣΤΗΝ ΑΠΟΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΔΥΣΤΟΠΙΑΣ ΚΑΙ Ο ΤΡΕΧΩΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΣΜΟΣ

November 10, 2023 IHA-Hellas Παναγιώτης Ηλιόπουλος

Ο αυστριακός φιλόσοφος Ludwig Wittgenstein, σε μία από τις σημειώσεις στο έργο του Φιλοσοφική Γραμματική παρατηρεί: «Πες μου πώς επιδιώκεις κάτι και εγώ θα μπορώ να σου πω τι είναι εκείνο που επιδιώκεις» [i]. Το αρχικό μας λοιπόν ερώτημα θα είναι πώς μπορεί να επιδιώξει κάτι η Ελλάδα μέσω της πολιτιστικής διπλωματίας, και όχι τι είναι εκείνο που επιδιώκει, κι αυτό για να επιτύχουμε τελικά με μεγαλύτερη σαφήνεια να κατανοήσουμε το αντικείμενο της επιδίωξής της. Στην κατανόηση αυτή, θα δοθεί έμφαση στην παρουσία της πολιτιστικής διπλωματίας, μιας διπλωματίας η οποία φαίνεται ιδιαίτερα απαραίτητη στην παρούσα συγκυρία και όχι αποκλειστικά λόγω του πολιτιστικού της διαφέροντος, όπως θα φανεί στη συνέχεια. Ο ίδιος ο όρος ‘πολιτιστική διπλωματία’ είναι πολύ περισσότερο περίπλοκος από ό,τι αρχικώς εκτιμάται.

Η ισοπέδωση των ταυτοτήτων

Η ισοπέδωση των ταυτοτήτων
prodromikosτου Γιώργου Ρακκά


Εδώ και αρκετές δεκαετίες ο τρόπος που οργανώνονται τα κυρίαρχα πρότυπα, δεν αισθάνεται καθόλου άνετα με την πραγματικότητα των δύο φύλων. Ας πάρουμε για παράδειγμα, τις κυρίαρχες καταναλωτικές αξίες: Ένας κόσμος που βασίζεται στην ιδέα ότι η επιθυμία είναι απεριόριστη, και ότι ο κάθε άνθρωπος, με το ανάλογο χρηματικό αντίτιμο βέβαια, έχει την δύναμη να επινοήσει εκ του μηδενός τον εαυτό του, δεν μπορεί να ανεχτεί την ιδέα ότι το φύλο μας θέτει κάποια απώτατα όρια στις μεταμορφώσεις που μπορούμε να υιοθετήσουμε.


Ο ρόλος των δύο φύλων στην οικογένεια και την αναπαραγωγή αποτελεί επίσης πηγή δυσφορίας, για την κατανάλωση αλλά και για την εργασία: Όλα τα σύγχρονα κράτη έχουν διαμορφώσει πολιτικές ‘εναρμόνισης της οικογενειακής με την επαγγελματική ζωή’. Στη βάση τους υπάρχει η διαπίστωση ότι οι δυο αυτές σφαίρες είναι ανταγωνιστικές, γιατί το σύγχρονο εργασιακό μοντέλο απαιτεί κατά το δυνατόν απόλυτη αφοσίωση, και κατά βάθος αντιμετωπίζει την οικογενειακή φροντίδα ως κάτι που μετριάζει την εργασιακή αποδοτικότητα. Και για την κατανάλωση, όμως, η οικογενειακή ζωή συνεπάγεται ότι το άτομο περιορίζει τον δικό του επιθυμητικό κόσμο, και άρα την καταναλωτική του διαθεσιμότητα, καθώς η φροντίδα των παιδιών του έρχεται τώρα σε πρώτο πλάνο. Αυτή η δοτικότητα του χρόνου και της προσοχής, οδηγεί σε διαφορετική ιεράρχηση των αναγκών που θέτει σε δεύτερη μοίρα την καταναλωτική αυτοπραγμάτωση.

Ερμείας ο Μηθυμναίος

Ερμείας ο Μηθυμναίος

O Ερμείας γεννήθηκε στη Μήθυμνα από γονείς εύπορους. Στη γενέτειρα του έλαβε άριστη αιολογραμματική αγωγή, που κάθε , εύπορη οικογένεια φρόντιζε τότε να δίνει στα παιδιά της.

O Ερμείας, πέρα από τα εγκύκλια μαθήματά του, είχε στενή σχέση με τη μεγάλη ποίηση του λαού, ιδιαίτερα με τη μουσική και την ποίηση του συγχωριανού του Αρίωνα.

Νέος πήγε στην Αθήνα και παρακολούθησε μαθήματα από τον Πλάτωνα κι αργότερα από τον Αριστοτέλη.

Ήταν φιλομαθής και κατόρθωσε να γίνει φίλος των μεγαλύτερων σοφών της Αθήνας.

Η ΨΥΧΗ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟΝ ΠΛΩΤΙΝΟ

Η ΨΥΧΗ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟΝ ΠΛΩΤΙΝΟ
Τι είμαστε τελικά;
Είμαστε μόνο σάρκα και οστά; Κι αν ναι, τότε τι είναι αυτό που ορίζει αυτό το σώμα, να είναι ότι είναι και να πράττει όπως πράττει; Και αν υπάρχει κάτι πέρα απ' αυτό που κατευθύνει όλα αυτά, τι είναι αυτό, αν όχι σώμα, και από πού προέρχεται; Και αν πάλι είμαστε αυτό που είναι πέραν του σώματος, ποια είναι η ανάγκη του να βρισκόμαστε σε σώμα;

Μία ενδόμυχη αναζήτηση χωρίς τέλος. Όμοια όπως κι εμείς τώρα, επιδόθηκαν κι άλλοι κατά το παρελθόν σ' αυτού του είδους την αναζήτηση του εαυτού, όπως θα ακολουθήσουν κι άλλοι πολλοί μετά από εμάς και θα συνεχιστεί έτσι έως ότου πάψουν να υπάρχουν άνθρωποι εντός του κόσμου αυτού.

Οι Μύθοι του Γύγη και του Ηρός του Πλάτωνος, αποσυμβολισμός

Οι Μύθοι του Γύγη και του Ηρός του Πλάτωνος, αποσυμβολισμός



Ο Μύθος του Γύγη

«Ήταν λένε o Γύγης βοσκός, και δούλευε στον άρχοντα, τότε, της Λυδίας, όταν ύστερα από μια μεγάλη νεροποντή και σεισμό ράγισε κάπου το έδαφος και άνοιξε ένα βαθύ ρήγμα στον τόπο που έβοσκε το κοπάδι του. Σάστισε σαν το είδε, κατεβαίνει, και κοντά στα άλλα περίεργα βλέπει εκεί, όπως λέει ο μύθος, ένα χάλκινο άλογο, κούφιο από μέσα, που είχε κάτι μικρές θυρίδες· σκύβοντας στο εσωτερικό του βλέπει μέσα έναν νεκρό με κορμί, έτσι έδειχνε, μεγαλύτερο από ανθρώπινο που δεν είχε απάνω του τίποτε άλλο παρά μόνο φορούσε στο χέρι του ένα χρυσό δαχτυλίδι, που ο βοσκός του το βγάζει κι ανεβαίνει επάνω.

Η αντιπαράθεση των Σοφιστών σχετικά με τη δικαιοσύνη

Πρωταγόρας και Αντιφώντας:
Η αντιπαράθεση των Σοφιστών σχετικά με τη δικαιοσύνη
*Fernanda Decleva Caizzi
Εισαγωγή

Η δικαιοσύνη αποτελούσε μείζον θέμα συζήτησης στην Αθήνα κατά την περίο­δο που εκτείνεται από τις Ευμενίδες (456 π.Χ.) του Αισχύλου, την τραγωδία που εξυμνεί την εγκαθίδρυση του δικαστηρίου του Αρειου Πάγου, έως τη δίκη και τον θάνατο του Σωκράτη (399 π.Χ.) που απαθανατίσθηκαν στην Απολογία του Πλάτωνα.[1]Ιστοριογράφοι, δραματουργοί, ρήτορες και φιλόσοφοι παρέχουν ευρύ φάσμα απόψεων και μαρτυρίες για ένα από τα κρίσιμα θέματα της εποχής. Στην πιο πρώιμη λογοτεχνία η ανθρώπινη δικαιοσύνη υπήρξε πολύ στενά

ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΖΩΗ

 www.fotavgeia.blogspot.com