Η Μεταφορά του Χρυσού της Τραπέζης της Ελλάδος από την Αθήνα στην Νότια Αφρική το 1941

Η Μεταφορά του Χρυσού της Τραπέζης της Ελλάδος από την Αθήνα στην Νότια Αφρική το 1941
Gerontasp26 Οκτωβρίου 2023Αφρική, Β' Παγκόσμιος Πόλεμος, Ευρώπη, Ελληνική Ιστορία, Ναυτική 



Συγγραφείς: Παναγιώτης Γέροντας, Νεκταρία Δεσποτοπούλου

Δημοσιεύθηκε στο περιοδικό ΝΑΥΤΙΚΗ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΗ, Αθήνα, Υπηρεσία Ιστορίας Ναυτικού (ΥΙΝ), τεύχος 604 (ΙΟΥΝ-ΑΥΓ 2018) και πρώτη φορά διαδικτυακά στο Περί Αλός

Πρόλογος

Το παρόν πόνημα έχει ως στόχο να εκθέσει την διαδρομή του χρυσού της Τράπεζας της Ελλάδος από την Αθήνα στην Νότια Αφρική τους πρώτους μήνες του 1941 εν αναμονή και κατά την διάρκεια της γερμανικής επίθεσης[1]. Η Ελλάδα στις αρχές του 1941 είχε μόλις κερδίσει τον πόλεμο κατά των Ιταλών αλλά ήταν σχεδόν βέβαιη η γερμανική εισβολή ιδίως μετά τον θάνατο του Ιωάννη Μεταξά στις 29 Ιανουαρίου του 1941. Ο Ιωάννης Μεταξάς πίστευε βαθιά ότι η Ελλάδα έπρεπε να ακολουθήσει ως ναυτική χώρα την Μ. Βρετανία. Οι απόψεις του μάλιστα αυτές εκφράζονται με σαφήνεια σε συνεδρίαση του Ανωτάτου Ναυτικού Συμβουλίου, το φθινόπωρο του 1936[2]. Μετά την ήττα των Ιταλών ξεκινά ένα διπλωματικό παιχνίδι, κατά το οποίο ο Έλληνας Πρωθυπουργός πίστευε ότι μπορούσε να βγάλει την χώρα από την εμπόλεμη κατάσταση.

Σύμφωνο του Μονάχου 1938

Υπογράφεται το Σύμφωνο του Μονάχου 1938

Κατηγορία: Σαν Σήμερα

Οι συμμετέχοντες στην υπογραφή του ΣυμφώνουΣτις 30 Σεπτεμβρίου 1938 υπογράφεται στη Γερμανία το Σύμφωνο του Μονάχου. Σύμφωνα με το Σύμφωνο η περιοχή της Σουδητίας αποσπόταν από την Τσεχοσλοβακία και παραχωρούνταν στη Γερμανία.

Στη συνδιάσκεψη αυτή πήραν μέρος ο Πρωθυπουργός της Βρετανίας Άρθουρ Νέβιλ Τσάμπερλεν, ο Πρωθυπουργός της Γαλλίας Εντουάρ Νταλαντιέ, ο Αδόλφος Χίτλερ και ο Μπενίτο Μουσολίνι.

Η πέμπτη φαλαγγα

Για την πέμπτη φάλαγγα

Μανώλης Χαιρετάκης*


Ηπέμπτη φάλαγγα (1) είναι μια ομάδα ατόμων που υπονομεύουν μιαν μεγαλύτερη ομάδα ή ένα κράτος από τα μέσα (το εσωτερικό του) συνήθως για την εκπλήρωση στόχων μιας εχθρικής ομάδας ή κάποιου άλλου κράτους.

H αληθινή δράση του Χάιζενμπεργκ

H αληθινή δράση του Χάιζενμπεργκ
2' 26" χρόνος ανάγνωσης

The New York Times09.02.2002 • 08:00
Oδιευθυντής του πυρηνικού προγράμματος της ναζιστικής Γερμανίας, Βέρνερ Χάιζενμπεργκ, μετά το τέλος του B΄ Παγκοσμίου Πολέμου, πρόβαλλε τον εαυτό του ως ήρωα της αντιναζιστικής αντίστασης στον επιστημονικό τομέα, που δυναμίτισε τις προσπάθειες του Χίτλερ να κατασκευάσει πυρηνική βόμβα.

Η αλήθεια όμως είναι κάπως διαφορετική. Επιστολές και άλλα έγγραφα, που δημοσιοποιήθηκαν την Τετάρτη, δείχνουν ότι ο φίλος και κάποτε μέντορας του Χάιζενμπεργκ, ο Δανός φυσικός Νιλς Μπορ, ο οποίος πέθανε πριν από σαράντα χρόνια, πίστευε ότι υπό τη διεύθυνση του Χάιζενμπεργκ «γινόταν κάθε δυνατή προσπάθεια ώστε η Γερμανία να αποκτήσει πυρηνικά όπλα». Ειδικότερα, στα έγγραφα περιγράφεται συνάντηση του Μπορ με τον Γερμανό συνάδελφό του, που πραγματοποιήθηκε το 1941 στην κατεχόμενη Δανία.

Συνάντηση με τον Μπορ

Μετά τον πόλεμο, ο Χάιζενμπεργκ είχε υποστηρίξει ότι ταξίδεψε στην Κοπεγχάγη για να μοιραστεί με τον μέντορά του τις ανησυχίες του για τα πυρηνικά όπλα. Σύμφωνα, όμως, με τα έγγραφα που δόθηκαν στη δημοσιότητα από την οικογένεια του Μπορ και μπορεί κανείς να μελετήσει στην ιστοσελίδα του φημισμένου επιστήμονα (www.nba.nbi.dk), η αλήθεια είναι απολύτως διαφορετική.

Reconquista

Μια απεικόνιση από τον Cantigas de Santa María του 13ου αιώνα μ.Χ. που δείχνει μια μάχη μεταξύ χριστιανών ιπποτών και Μαυριτανών κατά τη διάρκεια της Reconquista ή των Ιβηρικών Σταυροφοριών (12-13ος αιώνας Κ.Χ.).

www.fotavgeia.blogspot.com

Ο ψυχρος πολεμος

www.fotavgeia.blogspot.com

Ο ΚΡΟΚΟΔΕΙΛΟΣ

Τι θα κάνατε αν βρισκόσασταν στην κοιλιά ενός τεράστιου κροκόδειλου;

Όχι, δεν αναφέρομαι στην πρόσφατη είδηση εξ Αυστραλίας για τα δυο 12χρονα αγοράκια που χάθηκαν γιατί αγνόησαν τις πινακίδες που έλεγαν, προσοχή κίνδυνος κροκόδειλοι. Αυτοί άλλωστε είναι κροκόδειλοι της άγριας φύσης και ακολουθούν τα ένστικτά τους. Επιτίθενται στην λεία τους όταν πεινούν και σταματούν όταν χορταίνουν. Το κάνουν επί εκατομμύρια χρόνια σε μια αέναη μάχη ενάντια στο χρόνο και τον άνθρωπο.

Τι κάνεις όμως αν βρεθείς στην κοιλιά ενός κροκόδειλου με ευγενική καταγωγή, τρόπους και ανατροφή από τα μεγαλύτερα σαλόνια της Δύσης; Δεν πρόκειται για εκείνους του άγριους κροκόδειλους που ξεσκίζουν το θύμα τους χωρίς να του αφήνουν κανένα περιθώριο αυταπάτης. Όχι βέβαια.

Πρόκειται για ένα ερπετό που του αρέσει να καταπίνει με μιας και ύστερα με την ησυχία του να χωνεύει, με το θύμα του να νομίζει ότι τα πάντα είναι δυνατά. Ακόμη και το να εγκατασταθεί μέσα στην κοιλιά του για πάντα. Οι ειδικοί λένε ότι μ' αυτόν τον τρόπο το συγκεκριμένο είδος κροκόδειλου αποφεύγει τα στομαχικά προβλήματα και απολαμβάνει το γεύμα του περισσότερο.

Η Ειρήνη της Βεστφαλίας

Η Ειρήνη της Βεστφαλίας

Περιληπτική ονομασία μιας σειράς τριών συνθηκών, που υπογράφτηκαν από το Μάιο έως τον Οκτώβριο του 1648 στις πόλεις της Βεστφαλίας, Μίνστερ και Όσναμπρικ και σφράγισαν το τέλος του Τριακονταετούς Πολέμου, αλλά και του Ογδοηκονταετούς Πολέμου μεταξύ Ισπανίας και των 17 επαρχιών των Κάτω Χωρών.





Περιληπτική ονομασία μιας σειράς τριών συνθηκών που υπογράφτηκαν από το Μάιο έως τον Οκτώβριο του 1648 στις πόλεις της Βεστφαλίας, Μίνστερ και Όσναμπρικ και σφράγισαν το τέλος του Τριακονταετούς Πολέμου (1618-1648), αλλά και του Ογδοηκονταετούς Πολέμου (1568-1648) μεταξύ Ισπανίας και των 17 επαρχιών των Κάτω Χωρών (Ολλανδίας).

Καταπονημένοι από τη μακρά διάρκεια του Τριακονταετούς Πολέμου και από τις συμφορές που προκάλεσε, οι ηγεμόνες και οι αντιπρόσωποι των γερμανικών πόλεων συνήλθαν στη Φραγκφούρτη το Φεβρουάριο του 1643 και εξανάγκασαν τον αυτοκράτορα Φερδινάνδο Γ' να δεχτεί τη σύγκληση συνεδρίου. Το συνέδριο, στο οποίο αντιπροσωπεύτηκαν όλοι οι εμπόλεμοι πλην Δανίας, άρχισε τις εργασίες του στο Μίνστερ και το Όσναμπρικ της Βεστφαλίας, τον Μάιο του 1644.


Μετά από τετραετείς και γεμάτες δυσχέρειες διαπραγματεύσεις, το συνέδριο κατέληξε στις εξής αποφάσεις:
Ανεγνωρίστηκε η θρησκευτική ελευθερία και η ισότητα των δογμάτων. Οι ηγεμόνες διατήρησαν το δικαίωμα επιβολής της θρησκείας τους στους υπηκόους τους (cujus regio, ejus religio).
Η Γερμανία (Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία του Γερμανικού Έθνους) έγινε ομοσπονδία ανεξαρτήτων κρατών (350 τον αριθμό), στα οποία δόθηκε το δικαίωμα να συνάπτουν συμμαχίες μεταξύ τους και με ξένα κράτη.
Η Δημοκρατία των Κάτω Χωρών αναγνωρίσθηκε ως ανεξάρτητο κράτος.
Η Ελβετική Ομοσπονδία αναγνωρίσθηκε ως ανεξάρτητο κράτος.
Στη Γαλλία περιήλθαν οι περιοχές Μέτς, Τουλ και Βερντέν και το μεγαλύτερο μέρος της Αλσατίας.
Η Σουηδία προσάρτησε τη Δυτική Πομερανία κι εξασφάλισε τον έλεγχο των ποταμών Όντερ, Έλβα και Βέζερ, θέτοντας έτσι υπό τον έλεγχό της το εμπόριο στη Βόρεια Θάλασσα και τη Βαλτική.
Η Βαυαρία προσάρτησε το Άνω Παλατινάτο και το Βραδεμβούργο επεκτάθηκε αρκετά για να αποτελέσει αργότερα τον πυρήνα της Πρωσίας.

Η συνθήκη ειρήνης μεταξύ Ισπανίας και Κάτω Χωρών υπογράφτηκε στη Χάγη στις 30 Ιανουαρίου 1648 και επικυρώθηκε στο Μίνστερ στις 15 Μαΐου 1648. Οι δύο άλλες υπογράφτηκαν στις 24 Οκτωβρίου 1648, από τον γερμανό αυτοκράτορα Φερδινάνδο Γ' με τη Γαλλία («Συνθήκη του Μίνστερ») και τη Σουηδία («Συνθήκη του Όσναμπρικ»). Οι τρεις αυτές συνθήκες συγκροτούν τη λεγόμενη «Ειρήνη της Βεστφαλίας», που είναι περισσότερο γνωστή ως Συνθήκη της Βεστφαλίας.

Τη συνθήκη του Μίνστερ της 24ης Οκτωβρίου 1648 δεν επικύρωσε η Ισπανία και ο πόλεμος επαναλήφθηκε μεταξύ αυτής και της Γαλλίας επί 12 έτη. Τελικά, η Ισπανία ηττήθηκε και αναγκάσθηκε να υπογράψει τη συνθήκη των Πυρηναίων (7 Νοεμβρίου 1659), με την οποία το Αρτουά και η Φλάνδρα παραχωρήθηκαν στη Γαλλία.
Αποτελέσματα του Τριακονταετούς Πολέμου
H Γερμανία, το κυρίως θέατρο του πολέμου, υφίσταται μεγάλες καταστροφές και καθίσταται ανίσχυρη εξωτερικά και εσωτερικά για τα επόμενα 150 χρόνια.
Η Γαλλία και η Σουηδία ενισχύονται και αποκτούν γόητρο και ισχύ.
Η ανεξιθρησκεία επικρατεί στην Ευρώπη.
Μακροπρόθεσμα, διαμορφώνεται ένα νέο διεθνές πλαίσιο στην Ευρώπη, όπου κυριαρχούν οι αρχές της εθνικής κυριαρχίας, της ειρηνικής συνύπαρξης των κυριάρχων κρατών και της ισορροπίας δυνάμεων. Οι αρχές αυτές μεταλαμπαδεύτηκαν αργότερα και στον υπόλοιπο κόσμο και αποτέλεσαν βασικούς κανόνες του Διεθνούς Δικαίου.
Πηγή: https://www.sansimera.gr/articles/1043?utm_source=newsletter&utm_medium=email&utm_campaign=sinevi_san_simera&utm_term=2021-10-24

© SanSimera.gr www.fotavgeia.blogspot.com

Μια διαφορετική θεωρία της παρακμής: η περίπτωση της παραδιαστολήΣ

Μια διαφορετική θεωρία της παρακμής: η περίπτωση της παραδιαστολήςαπό Κωνσταντίνος Μπαλατσός



Οι αινιγματικοί Ετρούσκοι, από τον τάφο του Τρικλίνιου - Tarquinia, Ιταλία

Ένα από τα κύρια συμπτώματα μιας παρηκμασμένης εποχής αποτελεί η αλλαγή της καθιερωμένης σημασίας εννοιών, οι οποίες κατέχουν πρωταγωνιστικό ρόλο στο αξιακό σύστημα κάθε εποχής. Ιστοριογράφοι, φιλόσοφοι και ρήτορες μας παρουσίασαν αυτή την συμπτωματολογία μέσα από τα έργα τους, με τους τελευταίους μάλιστα να την μετατρέπουν σε ρητορική τεχνική. Η dinstinctio, όπως την ονόμασαν Ρωμαίοι που ασχολήθηκαν με την ρητορική, ή η παραδιαστολή ελληνιστί, επιστρατεύτηκε ως τεχνική από τους ρήτορες τόσο για να επαινέσει ο εκάστοτε ομιλητής το ήθος του ή να δικαιολογήσει τα σφάλματά του, επιχειρώντας μια μετατροπή των επικαλούμενων ελαττωμάτων σε «αρετές», όσο και για να εκθέσει αυτό ακριβώς το τέχνασμα, ξεγυμνώνοντας τον αντίπαλό του από την «φορεσιά» των ενάρετων πράξεων, αποδεικνύοντας εν τέλει ότι αυτό που ονομάζει αρετή δεν είναι παρά μια κομψή -και πάντως αλλοιωμένη- παρουσίαση των ελαττωμάτων του.

Ο Αριστοτέλης φαίνεται να χρησιμοποιεί αυτή την τεχνική, χωρίς να την ονοματίζει, λέγοντας ότι «ληπτέον δὲ καὶ τὰ σύνεγγυς τοῖς ὑπάρχουσιν ὡς ταὐτὰ ὄντα καὶ πρὸς ἔπαινον καὶ πρὸς ψόγον, οἷον τὸν εὐλαβῆ ψυχρὸν καὶ ἐπίβουλον καὶ τὸν ἠλίθιον χρηστὸν ἢ τὸν ἀνάλγητον πρᾶον, καὶ ἕκαστον δ᾽ ἐκ τῶν παρακολουθούντων ἀεὶ κατὰ τὸ βέλτιστον, οἷον τὸν ὀργίλον καὶ τὸν μανικὸν ἁπλοῦν καὶ τὸν αὐθάδη μεγαλοπρεπῆ καὶ σεμνόν, καὶ τοὺς ἐν ταῖς ὑπερβολαῖς ὡς ἐν ταῖς ἀρεταῖς ὄντας, οἷον τὸν θρασὺν ἀνδρεῖον καὶ τὸν ἄσωτον ἐλευθέριον».[1] Στο Rhetorica ad Herennium, το οποίο αποδιδόταν στον Κικέρωνα αλλά τελικώς παραμένει άγνωστος ο συγγραφέας του, παρατηρούμε την επιστράτευση της παραδιαστολής όχι για να δικαιολογηθούν ορισμένα ελαττώματα του ομιλητή αλλά για να εκτεθούν και να καταρριφθούν οι αιτιάσεις του αντιπάλου. Συνεπώς, προτείνει την αντιστροφή των εννοιών, ώστε αυτό που «ονομάζει ο αντίπαλός μας δικαιοσύνη να αποδεικνύουμε ότι, τελικώς είναι δειλία, νωθρότητα και πεισματική γενναιοδωρία· ό,τι ονόμασε σοφία είναι θρασύτητα, αερολογίες και επιθετική ευφυία· ό,τι ονόμασε εγκράτεια πρέπει να ισχυριστούμε ότι είναι αδράνεια και μετριότητα· τέλος, ό,τι ονόμασε θάρρος, πρέπει να το παρουσιάσουμε ως απερίσκεπτη τόλμη ενός μονομάχου»[2]. Βέβαια, εδώ παρατηρούμε την λειτουργία της τεχνικής σε έναν διάλογο μεταξύ δύο ομιλητών, χωρίς να παρουσιάζεται ένας σαφής ορισμός. Αυτόν λοιπόν μας τον προσφέρει ο Κοϊντιλιανός: «παραδιαστολή (dinstictio) είναι όταν ξεχωρίζουμε δύο παρόμοια πράγματα, όπως στην παρακάτω πρόταση: όταν αποκαλείς τον εαυτό σου σοφό αντί για πονηρό, γενναίο αντί για θρασύ και οικονόμο αντί για τσιγγούνη»[3].

Συνθήκη του Μπρεστ - Λιτόφσκ

Συνθήκη του Μπρεστ - Λιτόφσκ

Η Συνθήκη του Μπρεστ - Λιτόφσκ, που συντάχθηκε σε πέντε γλώσσες (κατά σειρά: γερμανική, ουγγρική, βουλγαρική, τουρκική και ρωσική)

Η Συνθήκη του Μπρεστ – Λιτόφσκ συνομολογήθηκε στις 3 Μαρτίου του 1918 στην ομώνυμη πόλη της Λευκορωσίας μεταξύ της Μπολσεβικικής Ρωσίας (Ρωσική Σοβιετική Ομοσπονδιακή Σοσιαλιστική Δημοκρατία) και των Κεντρικών δυνάμεων κατά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Η συνθήκη αυτή χαρακτηρίστηκε επίσης και ως «συνθήκη άνευ προσαρτήσεων – άνευ αποζημιώσεων». Της υπογραφής της συνθήκης αυτής είχε προηγηθεί, ένα μήνα πριν, ομώνυμη συνθήκη με την Ουκρανία (Συνθήκη του Μπρεστ - Λιτόφσκ (Φεβρουαρίου 1918)).

Το quipu: μια αριθμομηχανή στην Inca Empire

Το quipu: μια αριθμομηχανή στην Inca Empire

Οι προ-Κολομβιανοί λαοί δεν παύουν να μας εκπλήσσουν. Σας έχουμε ήδη πει πολλές περιγραφές για τους Αζτέκους και τους Μάγους , αλλά σήμερα σταματάμε στους γιους του ήλιου, τους ανθρώπους Inca , ειδικά στο περίεργο λογιστικό τους σύστημα: το quipu.

Το quipu αποτελούνταν από ένα σταυρό - μακρύ σχοινί, μαύρο, στο οποίο η κάθετη σχοινιά κίτρινο γεμάτο κόμπους και παράλληλα να είναι μεταξύ τους δεμένα, σε προσθήκη σε ένα μεγαλύτερο βυσσινί με τέσσερις κόμβους, η τελευταία εκ των οποίων τμήμα ένα άλλο σχοινί με δέκα κόμβους από το οποίο κρεμούν δέκα βοηθητικές χάντρες διαφορετικών χρωμάτων. Η προτελευταία, κηλιδωμένη και κίτρινη, δείχνει τον αριθμό 1000 και τον τελευταίο λευκό 30.000. Κάθε κάθετο σχοινί χωρίστηκε σε ζώνες και σύμφωνα με το ύψος του σχοινιού, η ζώνη αντιπροσωπεύει μονάδες, δεκάδες, εκατοντάδες κ.λπ.

Τhe borders and populations of each country in Europe, for every year since 400 BC.

 www.fotavgeia.blogspot.com

The Rulers of Europe: Every Year

 www.fotavgeia.blogspot.com

From 3050bc to 2016ac

Μια ενδιαφερουσα ιστορικη παρουσιαση 16Min της κινητικοτητας των πολιτισμων απο απαρχης 3150πχ μεχρι το 2016 .Αυτο απεικονιζει χρωματολογικα το πως πολιτισμοι χαθηκαν η εξελιχθηκαν με παντα κυριαρχη την Μεσογειο 
 www.fotavgeia.blogspot.com

Britain and the Black Gold of Mesopotamia

Britain and the Black Gold of Mesopotamia
by Jacques R. Pauwels

The First World War was a contest between two blocs of imperialist powers, whereby a major goal was the acquisition, preservation, and/or aggrandizement of territories – in Europe and worldwide – considered to be of vital importance for the national economy of these powers, mostly because they contained raw materials such as petroleum.

We have seen that this conflict was ultimately won by those powers that were already most richly endowed with such possessions in 1914: the members of the Triple Entente plus the United States. Uncle Sam admittedly became a belligerent only in 1917, but his oil was available from the very start to the Entente and remained beyond the reach of the Germans and Austrian-Hungarians throughout the war because of the British naval blockade.

Η Ναυμαχία του Ακτίου

Η Ναυμαχία του Ακτίου

Από τις σημαντικότερες πολεμικές συγκρούσεις της αρχαιότητας, που έκρινε την εξουσία στη Ρώμη και την τύχη του τελευταίου ελληνιστικού βασιλείου. Έλαβε χώρα στις 2 Σεπτεμβρίου του 31 π.Χ. στο Άκτιο, στην είσοδο του Αμβρακικού Κόλπου, ανάμεσα στον Μάρκο Αντώνιο και τον Οκταβιανό.

Το «μυθιστόρημα» που εξόργισε την Αριστερά στην Ελλάδα -Η «Ελένη» του Νίκου Γκατζογιάννη

ΜΝΗΜΕΣ ΕΜΦΥΛΙΟΥ
Το «μυθιστόρημα» που εξόργισε την Αριστερά στην Ελλάδα -Η «Ελένη» του Νίκου Γκατζογιάννη

STORIES
Ενα μουσείο Τέχνης στο χωριό Λιά της Ηπείρου εγκαινίασε πρόσφατα ο αμερικανός πρέσβης στην Ελλάδ Τζέφτι Πάιτ.

Τον υποδέχθηκε και τον ξενάγησε ο ελληνοαμερικανός δημοσιογράφος και συγγραφέας Νίκος Γκατζογιάννης. Ο συγγραφέας του «μυθιστορήματος» Ελένη, που όταν εκδόθηκε συνάντησε τεράστια διεθνή επιτυχία, έγινε ταινία, αλλά έγινε δεκτό με οργή από την ελληνική αριστερά..

ΜΠΕΝΙΤΟ ΜΟΥΣΟΛΙΝΙ

 www.fotavgeia.blogspot.com

«ΜΑΥΡΗ ΑΘΗΝΑ»

«ΜΑΥΡΗ ΑΘΗΝΑ»: Η ΑΝΙΣΤΟΡΗΤΗ ΑΝΘΕΛΛΗΝΙΚΗ ΘΕΩΡΙΑ ΤΟΥ ΕΒΡΑΙΟΥ MARTIN BERNAL

Σχόλιο ΑΝΤΙΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗΣ:Που φτάσαμε οι Ελληνες.Εβραίοι παραποιούν την ιστορία μας και Εβραίοι μας υποστηρίζουν(εικονικά).Η πολιτεία κοιμάται όρθια....

Το Φεβρουάριο του 1993 πραγματοποιήθηκε στο Κολλέγιο Wellesley της Μασαχουσέτης μία ομιλία με θέμα τον πολιτισμό της αρχαίας Αιγύπτου. Ο ομιλητής Yosef A.A. ben Jochannan είχε παρουσιαστεί από τους υπεύθυνους της εκδήλωσης ως “διακεκριμένος αιγυπτιολόγος”.

Στην ομιλία του ο Jochannan υπεστήριξε ούτε λίγο ούτε πολύ ότι οι αρχαίοι Έλληνεςέκλεψαν ουσιαστικά τον πολιτισμό τους από την Αίγυπτο, ότι ο φιλόσοφος Αριστοτέλης μετέβη μαζί με τον Μέγα Αλέξανδρο στην Αλεξάνδρεια και τη Βιβλιοθήκη της, την οποία ο Αριστοτέλης λεηλάτησε για να συγγράψει τα έργα του.

Η Σφαγή του Δοξάτου

Η Σφαγή του Δοξάτου


Ορφανά στα χαλάσματα του Δοξάτου

Μετά την απελευθέρωση των Σερρών, το 21ο Σύνταγμα της 7ης Μεραρχίας διατάσσεται να κατευθυνθεί προς τη Δράμα και να συνεχίσει την καταδίωξη των Βουλγάρων, που κατείχαν την περιοχή από τον Οκτώβριο του 1912. Το πρωί της