www.fotavgeia.blogspot.com
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Παρασκευή 5 Οκτωβρίου 2018
Πέμπτη 9 Φεβρουαρίου 2017
Τρίτη 7 Φεβρουαρίου 2017
Η αγάπη και ο χρόνος (Παραμύθι για μεγάλους)
Αrt2426 Τρίτη 7 Φεβρουαρίου 2017
www.fotavgeia.blogspot.com
www.fotavgeia.blogspot.com
Σάββατο 21 Ιανουαρίου 2017
Ο εγωιστής γίγαντας, από τον Όσκαρ Γουάιλντ
Ο εγωιστής γίγαντας, από τον Όσκαρ Γουάιλντ.
Kάθε απόγευμα, γυρίζοντας από το σχολείο, τα παιδιά πήγαιναν να παίξουν στον κήπο του γίγαντα. Ήταν ένας μεγάλος, πανέμορφος κήπος με απαλό πράσινο γρασίδι.
Εδώ κι εκεί στο χορτάρι ορθώνονταν ωραία λουλούδια σαν αστέρια, υπήρχαν δώδεκα ροδακινιές που την γέμιζαν ρόδινα μαργαριταρένια ανθάκια, το φθινόπωρο βάραιναν από τους πλουσιους καρπούς. Τα πουλιά κάθονταν στα δέντρα τραγουδούσαν τόσο γλυκά, που τα παιδιά σταματούσαν τα παιχνίδια τους για να τ’ ακούσουν.
Ο ΨΕΥΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΚΑΙ Ο ΛΥΚΟΣ
Αrt2242 Σαββατο 21 Ιανουαρίου 2017
Ένας πεινασμένος λύκος γύριζε για να βρει τροφή. Όταν έφτασε σ' ένα κατοικημένο μέρος, άκουσε ένα παιδί που έκλαιγε και μια γριά που του έλεγε:
-Πάψε και μην κλαις, ειδεμή θα σε δώσω στο λύκο. Επειδή ο λύκος νόμιζε ότι η γριά έλεγε την αλήθεια, κάθισε και περίμενε πολλή ώρα.
Όταν βράδιασε, άκουσε πάλι τη γριά που καλόπιανε το παιδί και του έλεγε:
-Αν έρθει ο κακός ο λύκος εδώ, παιδί μου, εμείς θα τον σκοτώσουμε.
Όταν τ' άκουσε αυτά ο λύκος έφυγε λέγοντας:
-Σε τούτο το σπίτι, άλλα λένε κι άλλα κάνουνε.
"Ο μύθος είναι για κείνους τους ανθρώπους, που τα έργα τους δεν ταιριάζουν με τα λόγια τους
www.fotavgeia.blogspot.com
-Πάψε και μην κλαις, ειδεμή θα σε δώσω στο λύκο. Επειδή ο λύκος νόμιζε ότι η γριά έλεγε την αλήθεια, κάθισε και περίμενε πολλή ώρα.
Όταν βράδιασε, άκουσε πάλι τη γριά που καλόπιανε το παιδί και του έλεγε:
-Αν έρθει ο κακός ο λύκος εδώ, παιδί μου, εμείς θα τον σκοτώσουμε.
Όταν τ' άκουσε αυτά ο λύκος έφυγε λέγοντας:
-Σε τούτο το σπίτι, άλλα λένε κι άλλα κάνουνε.
"Ο μύθος είναι για κείνους τους ανθρώπους, που τα έργα τους δεν ταιριάζουν με τα λόγια τους
www.fotavgeia.blogspot.com
Παρασκευή 20 Ιανουαρίου 2017
Το δώρο της παπλωματούς
Το δώρο της παπλωματούς
Μία γυναίκα, που κανείς δε γνώριζε από πού και πότε εμφανίστηκε στην πολιτεία, ζούσε σ΄ ένα μικρό σπιτάκι στο βουνό και μέρα νύχτα δούλευε και έφτιαχνε τα πιο όμορφα παπλώματα που είχανε ποτέ υπάρξει. Πλήθος πλουσίων ανέβαιναν στο σπίτι της προσφέροντάς της τεράστια χρηματικά ποσά, για να τους φτιάξει ένα από τα μαγικά της παπλώματα. Η ίδια ευγενικά απαντούσε ότι δεν τα είχε για πούλημα. Και αργά το βράδυ τριγυρνούσε στα σκοτεινά στενά και τα χάριζε σε άστεγους και σε όποιον έκρινε ότι τα είχε ανάγκη.
Πέμπτη 19 Ιανουαρίου 2017
Ο ψαράς και η χαμένη ευκαιρία
Ο ψαράς και η χαμένη ευκαιρία
Ένας ψαράς κατεβαίνει κάθε νύχτα στην παραλία για να ρίξει τα δίχτυα του. Ξέρει πως όταν βγαίνει ο ήλιος έρχονται τα ψάρια στην παραλία για να φάνε αχιβάδες, γι΄αυτό πάντα ρίχνει τα δίχτυα του πριν ξημερώσει.
Έχει ένα καλυβάκι στην παραλία και κατεβαίνει μες τη νύχτα με τα δίχτυα στον ώμο. Με τα πόδια γυμνά και τα δίχτυα μισοαπλωμένα, μπαίνει στη θάλασσα.
Αυτή τη νύχτα, για την οποία μας μιλάει η ιστορία, όπως πάει να μπει στο νερό, αισθάνεται το πόδι του να χτυπάει πάνω σε κάτι πολύ σκληρό στον πάτο της θάλασσας. Το πασπατεύει και βλέπει πως είναι πράγματι κάτι σκληρό, σαν πέτρες, τυλιγμένες σε μια σακούλα.
Σάββατο 3 Δεκεμβρίου 2016
Der Froschkönig", "Ο Βασιλιάς Βάτραχος"
Μια πριγκίπισσα παίζει με το χρυσό της τόπι, όταν αυτό της πέφτει μέσα σε ένα πηγάδι. Η πριγκίπισσα αρχίζει να κλαίει, όμως ένας βάτραχος της υπόσχεται να της το φέρει αν η πριγκίπισσα τον αφήσει να φάει από το πιάτο της και να κοιμηθεί στο κρεβάτι της.
Η πριγκίπισσα το υπόσχεται, μα όταν ο βάτραχος βουτάει και της φέρνει το τόπι, αυτή φεύγει τρέχοντας. Όταν η πριγκίπισσα τρώει με την οικογένεια της, η πόρτα χτυπάει μια φορά και ακούγεται η φωνή του βατράχου. Η πριγκίπισσα κάνει πως δεν ακούει και αυτό επαναλαμβάνεται και δεύτερη φορά. Στην τρίτη φορά, ο βασιλιάς της λέει να ανοίξει.
Ο βάτραχος της υπενθυμίζει την συμφωνία και εκείνη υποχωρεί και τον αφήνει να φάει από το πιάτο της. Ο βάτραχος ζητάει να κοιμηθεί στο κρεβάτι της.
Η πριγκίπισσα βάζει τα κλάματα, γιατί την φοβίζει το κρύο δέρμα του βατράχου.
Σάββατο 9 Ιουλίου 2016
Ταξιδέυοντας στα αστέρια
Αrt1805 Σάββατο 8 Ιουλίου 2016
Χατζηαναγνώστου Γιώργος
Ταξιδεύοντας στα αστέρια
Και εάν το ταξίδι είναι μακρινό μην φοβηθείς
Το ταξίδι είναι η ίδια η ζωή αυτή που ανήκει σε όσους τολμούν.
Τα βαθιά μυστικά της ζωής κρύβονται στην διαδρομή .
Αυτό που ζης είναι στιγμιαίο και είναι μόνο ένα κομματι στιγμής από την αιωνιότητα.
Στο δρόμο θα βρης τα πάντα από εχθρούς φίλους αλλά και φίλους και εχθρούς.
Μην σταματάς στο σήμερα μην φοβηθείς το σήμερα . Αγάπησε το ταξίδι.
Όσο δύσκολο και να είναι να ταξιδέψει κανείς στο άγνωστο ,ένα χέρι πάντα θα σε οδηγεί.
Είναι το χέρι της ζωής, που σε οδηγεί καθημερινά σε άγνωστα μονοπάτια.
Μονοπάτια χαράς, λύπης, θλίψης, γέλιου,
Όλα μαζί συμπληρώνουν το ένα το άλλο, αγκιστρωμένα το ένα με το άλλο.
Αγκάλιασε το ταξίδι, νιώσε τις φλέβες σου να φουσκώνουν από ευχαρίστηση.
Νιώσε το χαμόγελο που σου δίνει η διαδρομή ,όσες καταιγίδες και εάν έρθουν.
Μην φοβάσαι την ζωή, είναι δικά σου,αυτή που είναι πάντα δίπλα σου και σου δείχνει τον δρόμο.
Μέσα από συμπληγάδες και ξαστεριές σου ανήκει ,είναι η δικιά σου ζωή .
Είναι αυτό που στην σύντομη παρέμβαση στο σύμπαν δικαιούσαι.Την ζωή σου.
Κάθε εμπόδιο ,κάθε νέο αστέρι που συναντάς σου δίνει νεα προοπτική.
Κάθε νέος γαλαξίας , είναι ένα καινούργιο σημάδι ζωής.
Η ζωή που σαν σπίθα δείχνει τον δρόμο ταξιδεύοντας στα αστέρια.
Μία ανάσα στο μέσο του άπειρου, ένας ψίθυρος μέσα στα άστρα.
Και όμως είναι ο δικός σου ψίθυρος, είναι η δική σου ανάσα.
Μοναδική μέσα στο σύμπαν με το δικό της αποτύπωμα, το δικό της χρώμα.
Αγάπησε την, νοιωσε την παγωνιά και αγάπησε την, αφήσου στην αγκαλιά της
η ανάσα σου θα την κάνει να λειώσει από την δύναμη της ζωής σου.
Μην φοβάσαι να αγγίξεις το άγνωστο, να διαβάσεις τις σκέψεις του.
Το άγνωστο είσαι εσύ , εσύ το προσδιορίζεις σαν άγνωστο.
Το σύμπαν είναι και θα είναι πάντα εκεί, οταν η φωνή σου σιγήσει.
Τώρα όμως όσο η ανάσα σου είναι ζεστή, έχεις την δύναμη να φωνάξεις.
Όσο η σκέψη σου χτίζει, εσύ είσαι ζωντανός και μπορείς και ταξιδέυεις.
Μην φοβάσαι το ταξίδι στα αστέρια και διεκδίκησε το ταξίδι.
Διάλεξε τα πιο φωτεινά που θα σε συντροφεύουν μαζί, χέρι χέρι στην διαδρομή.
Διάλεξε αυτά που θα φωτίζουν την διαδρομή σου πλάι σου για να μην φοβάσαι.
Διάλεξε αυτά που με το πνεύμα τους θα σου ανοίγουν ορίζοντες.
Αλλά και εάν πάλι φοβηθής, το δικό σου πνεύμα σου δείχνει ότι είσαι ζωντανός.
Τα αστέρια είναι οι σύντροφοι σου, και η ανάσα σου η ελπίδα .
Απόλαυσε το ταξίδι με όλες σου τις αισθήσεις .
Στο τέλος του ταξιδιού, όταν η σκέψη σου σταματήσει, θα σε κάνει να χαμογελάσεις γιατί έκανες ένα υπέροχο ταξίδι,μαζί με φωτεινά λαμπερά άστρα .
Μακριά από το σκοτάδι που σε τρόμαζε γνωρίζοντας πια ότι το σκοτάδι έρχεται από την έλλειψη φωτός. Εσύ όμως δίπλα σου ,είχες τα καλύτερα αστέρια,αυτά που σε έκαναν να χαμογελάς κάθε στιγμή.
Αυτό που εσύ και οι φίλοι σου , τα μοναδικά αστέρια, φωτίσατε στο σκοτάδι .
Εσύ που έκανες το βαθύ άγνωστο να χάνεται με την δύναμη της θέλησης και της ψυχής σου.
Το ταξίδι στα αστέρια ποτέ δεν τελειώνει. Η σκέψη σου πάντα θα είναι κάπου εκεί
στο άπειρο. Το αποτύπωμα της ανάσας σου θα είναι ένα μαζί του για πάντα.
www.fotavgeia.blogspot.com
Χατζηαναγνώστου Γιώργος
Ταξιδεύοντας στα αστέρια
Και εάν το ταξίδι είναι μακρινό μην φοβηθείς
Το ταξίδι είναι η ίδια η ζωή αυτή που ανήκει σε όσους τολμούν.
Τα βαθιά μυστικά της ζωής κρύβονται στην διαδρομή .
Αυτό που ζης είναι στιγμιαίο και είναι μόνο ένα κομματι στιγμής από την αιωνιότητα.
Στο δρόμο θα βρης τα πάντα από εχθρούς φίλους αλλά και φίλους και εχθρούς.
Μην σταματάς στο σήμερα μην φοβηθείς το σήμερα . Αγάπησε το ταξίδι.
Όσο δύσκολο και να είναι να ταξιδέψει κανείς στο άγνωστο ,ένα χέρι πάντα θα σε οδηγεί.
Είναι το χέρι της ζωής, που σε οδηγεί καθημερινά σε άγνωστα μονοπάτια.
Μονοπάτια χαράς, λύπης, θλίψης, γέλιου,
Όλα μαζί συμπληρώνουν το ένα το άλλο, αγκιστρωμένα το ένα με το άλλο.
Αγκάλιασε το ταξίδι, νιώσε τις φλέβες σου να φουσκώνουν από ευχαρίστηση.
Νιώσε το χαμόγελο που σου δίνει η διαδρομή ,όσες καταιγίδες και εάν έρθουν.
Μην φοβάσαι την ζωή, είναι δικά σου,αυτή που είναι πάντα δίπλα σου και σου δείχνει τον δρόμο.
Μέσα από συμπληγάδες και ξαστεριές σου ανήκει ,είναι η δικιά σου ζωή .
Είναι αυτό που στην σύντομη παρέμβαση στο σύμπαν δικαιούσαι.Την ζωή σου.
Κάθε εμπόδιο ,κάθε νέο αστέρι που συναντάς σου δίνει νεα προοπτική.
Κάθε νέος γαλαξίας , είναι ένα καινούργιο σημάδι ζωής.
Η ζωή που σαν σπίθα δείχνει τον δρόμο ταξιδεύοντας στα αστέρια.
Μία ανάσα στο μέσο του άπειρου, ένας ψίθυρος μέσα στα άστρα.
Και όμως είναι ο δικός σου ψίθυρος, είναι η δική σου ανάσα.
Μοναδική μέσα στο σύμπαν με το δικό της αποτύπωμα, το δικό της χρώμα.
Αγάπησε την, νοιωσε την παγωνιά και αγάπησε την, αφήσου στην αγκαλιά της
η ανάσα σου θα την κάνει να λειώσει από την δύναμη της ζωής σου.
Μην φοβάσαι να αγγίξεις το άγνωστο, να διαβάσεις τις σκέψεις του.
Το άγνωστο είσαι εσύ , εσύ το προσδιορίζεις σαν άγνωστο.
Το σύμπαν είναι και θα είναι πάντα εκεί, οταν η φωνή σου σιγήσει.
Τώρα όμως όσο η ανάσα σου είναι ζεστή, έχεις την δύναμη να φωνάξεις.
Όσο η σκέψη σου χτίζει, εσύ είσαι ζωντανός και μπορείς και ταξιδέυεις.
Μην φοβάσαι το ταξίδι στα αστέρια και διεκδίκησε το ταξίδι.
Διάλεξε τα πιο φωτεινά που θα σε συντροφεύουν μαζί, χέρι χέρι στην διαδρομή.
Διάλεξε αυτά που θα φωτίζουν την διαδρομή σου πλάι σου για να μην φοβάσαι.
Διάλεξε αυτά που με το πνεύμα τους θα σου ανοίγουν ορίζοντες.
Αλλά και εάν πάλι φοβηθής, το δικό σου πνεύμα σου δείχνει ότι είσαι ζωντανός.
Τα αστέρια είναι οι σύντροφοι σου, και η ανάσα σου η ελπίδα .
Απόλαυσε το ταξίδι με όλες σου τις αισθήσεις .
Στο τέλος του ταξιδιού, όταν η σκέψη σου σταματήσει, θα σε κάνει να χαμογελάσεις γιατί έκανες ένα υπέροχο ταξίδι,μαζί με φωτεινά λαμπερά άστρα .
Μακριά από το σκοτάδι που σε τρόμαζε γνωρίζοντας πια ότι το σκοτάδι έρχεται από την έλλειψη φωτός. Εσύ όμως δίπλα σου ,είχες τα καλύτερα αστέρια,αυτά που σε έκαναν να χαμογελάς κάθε στιγμή.
Αυτό που εσύ και οι φίλοι σου , τα μοναδικά αστέρια, φωτίσατε στο σκοτάδι .
Εσύ που έκανες το βαθύ άγνωστο να χάνεται με την δύναμη της θέλησης και της ψυχής σου.
Το ταξίδι στα αστέρια ποτέ δεν τελειώνει. Η σκέψη σου πάντα θα είναι κάπου εκεί
στο άπειρο. Το αποτύπωμα της ανάσας σου θα είναι ένα μαζί του για πάντα.
www.fotavgeia.blogspot.com
Παρασκευή 8 Ιουλίου 2016
Η ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ ΚΑΙ ΟΙ 4 ΣΥΝΤΡΟΦΟΙ
Μια φορά κι έναν καιρό, υπήρχε μια βασίλισσα, που είχε 4 συντρόφους.
Πάνω απ’ όλους έδειχνε αδυναμία στον τέταρτο. Τον στόλιζε με ακριβά ρούχα, του χάριζε πάντα τα καλύτερα, τον στόλιζε με κοσμήματα, του φορούσε αρώματα και του φερόταν πολύ γενναιόδωρα..
Ο τρίτος σύντροφος της βασίλισσας είχε μεγάλη αυτοπεποίθηση, ήταν αλαζών, όμως εκείνη τον αγαπούσε και τον σύστηνε με υπηρηφάνεια στον κύκλο της και φοβόταν μήπως κάποια μέρα, θα την άφηνε για άλλη γυναίκα..
Ο δεύτερος σύντροφος της ήταν πάντα ευγενικός κι υπομονετικός μαζί της. Όταν εκείνη αντιμετώπιζε ένα πρόβλημα, ήξερε ότι μπορούσε να βασιστεί πάνω του, ότι θα την άκουγε και θα τη βοηθούσε στην λύση του.
Ο πρώτος αν και ήταν πιστός σαν σκυλί και βρισκόταν πάντα δίπλα της, εκείνη δεν του έδινε σημασία, τον παραμελούσε, τον ειρωνευόταν και τον έδιωχνε από κοντά της.
Και μια μέρα, η βασίλισσα αρρώστησε βαριά και κατάλαβε πως θα πεθάνει. Σκέφτηκε τότε πως είχε
Παρασκευή 24 Ιουνίου 2016
ΤΟ ΚΥΜΑΤΑΚΙ ΚΑΙ Η ΘΑΛΑΣΣΑ
Χατζηαναγνώστου Γιώργος
"Τα παραμύθια της φύσης"
Μια φορά και ένα καιρό καταμεσής σε ένα μεγάλο πέλαγος ένα ξαφνικό αεράκι δημιούργησε ένα μικρό μικρό κυματάκι .Το μικρό μικρό κυματάκι έτσι άρχισε ένα τεράστιο ταξίδι χωρίς το ίδιο να ξέρει που πηγαίνει και γιατί .
Το μικρό κυματάκι χαρούμενο κυλώντας μέσα στην αγκαλιά της θάλασσας άρχισε να εξερευνά την ίδια την θάλασσα. και έβλεπε ζώα μικρά και μεγάλα πάνω στην θάλασσα μέσα σε αυτήν και πάνω από αυτή .
Το μικρό κυματάκι καθημερινά γνώριζε μέρη άγνωστα χαμογελούσε, και άλλοτε δυνάμωνε από τις ριπές των δυνατών ανέμων άλλοτε χαμήλωνε το ύψος του αλλά το μικρό κυματάκι είχε γεννηθεί .
Απολάμβανε το ταξίδι της γέννησης του και εμπλούτιζε τον νου του και την γνώση του με όλα αυτά που συνέβαιναν γύρω του πάντα με χαμόγελο και αισιοδοξία.
Αρκετές φορές καράβια έσχιζαν τα σωθικά του σπάζοντας το κυριολεκτικά στην μέση ,μα με ένα παράξενο τρόπο αυτό συνέχιζε το ταξίδι του χωρίς να διστάζει να αντιμετωπίσει τα καράβια
Πέμπτη 2 Ιουνίου 2016
Η ΜΙΚΡΗ ΔΡΟΣΟΣΤΑΛΙΔΑ ΚΑΙ Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΗΛΙΟΣ
Αrt1730 Πέμπτη 2 Ιουνίου 2016
ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ
Χατζηαναγνώστου Γιώργος
Η μικρή δροσοσταλίδα και ο μεγάλος ήλιος.
Χατζηαναγνώστου Γιώργος
Η μικρή δροσοσταλίδα και ο μεγάλος ήλιος.
Μια
φορά και ένα καιρό ζούσαν σε ένα πλανήτη μια μικρή
δροσοσταλίδα και ένας μεγάλος ήλιος.
Η
μικρή δροσοσταλίδα κάθε πρωινό εμφανιζόταν
στις άκρες των φύλλων σαν αποτέλεσμα της
διαφοράς θερμοκρασίας μεταξύ της νύχτας
και της ημέρας.
Ο
μεγάλος ήλιος ήταν εκείνος που με το
φως του ζέσταινε το περιβάλλον και εξ
αιτίας του η δροσοσταλίδα κάθε πρωινό
γεννιόταν .
Όταν
όμως ο μεγάλος ήλιος ξεπρόβαλε κάθε
πρωί με τις αχτίδες του αναδείκνυε την
διαύγεια και την καθαρότητα της μικρής
δροσοσταλίδας .
Η
συνεχής όμως εκπομπή του φωτός του
αλλοίωνε και μίκραινε την δροσοσταλίδα
και την εξαέρωνε δημιουργώντας τον
θάνατο της .
Η
μικρή όμορφη δροσοσταλίδα έτσι κάθε
μέρα βίωνε την γέννηση της από τον ήλιο
αλλά και τον θάνατο της από την συνεχή
έκθεση στο φως του ήλιου .
Η
μικρή δροσοσταλίδα έτσι ζήτησε από τον
μεγάλο ήλιο να μην αναδεικνύει την
διαύγεια της και την καθαρότητα της
γατί με την ζέστη του την σκότωνε .
ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΣΤΟΧΩΝ ΤΗΣ Ε.Ε.
Αrt1727 Πέμπτη 2 Ιουνίου 2016
Η ανάλυση σε pdf
http://www.europarl.europa.eu/RegData/etudes/IDAN/2016/582049/EPRS_IDA(2016)582049_EN.pdf
Η ανάλυση σε pdf
http://www.europarl.europa.eu/RegData/etudes/IDAN/2016/582049/EPRS_IDA(2016)582049_EN.pdf
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)