Xατζηαναγνώστου Γιώργος
Συνήθεια.....συμπεριφορά που επαναλαμβάνεται πανομοιότυπα και, συνήθως, όχι συνειδητά
Στην πράξη είναι αυτό που κάνουμε κάθε φορά που φεύγουμε από το σπίτι και επιβεβαιώνουμε ότι έχουμε τα κλειδιά εισόδου-εξόδου κάθε φορά που εισερχόμαστε-εξερχόμαστε από την κατοικία ή το χώρο εργασίας.ή ότι ή θέση του χ φακέλου είναι στο κάτω αριστερά συρτάρι .
Σε μια κοινωνία γοργά μεταβαλλόμενη ή έννοια του χρόνου που σπαταλιέται προς ανίχνευση-επιβεβαίωση εκείνων που θεωρούμε δεδομένα ,είναι άκρως σημαντική. Άκρως σημαντική και σαν χρόνος, αλλά και μετρήσιμο μέγεθος αποτελεσματικότητα της όποιας προσπάθειας.
Φανταστείτε την έκφραση του Μάγειρα όταν ο προηγούμενος chef στο ωράριο λειτουργίας ενός εστιατορίου άλλαξε την θέση φύλαξης στα μαχαίρια του!! Ακόμα πιο απλά ας φανταστούμε τον εαυτό μας να πηγαίνουμε για τροφοδοσία σε πολυκατάστημα με ίδια επιλογή σε ένα χώρο αγοράς τροφίμων και κάθε φορά που πάμε το γάλα αρεσκείας μας βρίσκεται σε άλλο ράφι ,ή ακόμα χειρότερα και σε άλλη θέση.
Το γεγονός της μεταβολής μιας συνθήκης θέσης αντικειμένου,δεν αφορά μόνο τον καταναλωτή αλλά ακόμα και το ίδιο το εργαζόμενο προσωπικό το οποίο χρειάζεται χρόνο , ώστε να προσδιορίσει και να επιβεβαιώσει κάθε καινούργια πραγματική θέση ενός αντικειμένου.
Αυτό σε συνθήκες μέτρησης εργασιακών ωρών θεωρείται καταστροφικό γεγονός που επιβαρύνει και ανεβάζει κοστολογικά το τελικό κόστος διάθεσης του προϊόντος με άθροιση εργατοωρών.
Αντίστοιχα συμπεριλαμβάνει και τον κίνδυνο εργατικού ατυχήματος όπου Περίπου 35.000 εργατικά ατυχήματα σημειώνονται κάθε χρόνο στη χώρα μας, σύμφωνα με στοιχεία της Eurostat, ενώ τα επίσημα στοιχεία είναι ελλιπή.
Ωστόσο, από το ΙΚΑ καταγράφονται περίπου 16.000 - 17.000 εργατικά ατυχήματα, ετησίως, με επακόλουθο την απουσία του εργαζομένου από την εργασία του περισσότερες από 3 ημέρες. Επίσης, από την Επιθεώρηση Εργασίας γνωστοποιούνται περίπου 120 - 190 θανατηφόρα ατυχήματα, ενώ χάνονται περισσότερες από 2 εκατομμύρια εργατοώρες λόγω των εργατικών ατυχημάτων ετησίως.
Αν μεγεθύνουμε το περιβάλλον και ορίσουμε το περιβάλλον σαν ολική λειτουργία μιας χώρας πχ Ελλάδα ,θα μπορούσε κανείς να πη ότι σε ένα ασταθές περιβάλλον με διαρκή μεταβλητότητα σε όλα κανείς δεν θα αισθανόταν βέβαιος για το αύριο .
Κανείς δεν θα πήγαινε να αγοράσει από ένα πολυκατάστημα αυτοεξυπηρέτησης όπου κάθε μέρα το γάλα ή το ψωμί σαν βασικά αγαθά θα υπήρχαν μεν κάπου σε ένα ορισμένο χώρο ,αλλά ποτέ δεν θα ήξερε κανείς που.
Η ανταγωνιστικότητα της όποιας οικονομίας πέραν της προστιθέμενης αξίας που μπορεί να έχει ένα προϊόν και ή συνολική εφοδιαστική αλυσίδα χρειάζεται σταθερότητα έτσι ώστε να μπορεί να παραχθεί γνώση και να μετεξελιχθεί σε εφαρμοσμένη πράξη.
Τα τελευταία χρόνια στην Μνημονιακή Υφεσιακή Ελλάδα η απαξίωση της παραγωγικής ικανότητας της καίτοι έχει ξεκινήσει από τα τέλη της δεκαετίας του 1970 εμφανίζει αυξητική διάθεση όχι μόνο υστέρησης κεφαλαίων, αλλά και λόγω μεταβολών των συνηθειών των πολιτών.
Οι συνήθειες των πολιτών εν πολλοίς προσδιορίζονται από την παρέμβαση της πολιτείας η οποία θεσμικά παρεμβαίνει και αλλοιώνει αυτές. Χαρακτηριστικό παράδειγμα οι πλείστοι εφαρμοστικοί νόμοι απαγόρευσης.
Salus populi suprema lex έλεγε ο Κικέρων, 106-43 π.Χ., Ρωμαίος ρήτορας & πολιτικός
μτφρ: η ευημερία του λαού είναι ο υπέρτατος νόμος.
Στο σημερινό Σύνταγμα περιγράφει Άρθρο 1 παρ. 3 Όλες οι εξουσίες πηγάζουν από το Λαό και υπάρχουν υπέρ αυτού... αλλά και στο Άρθρο 22 παρ.1 Η εργασία αποτελεί δικαίωμα και προστατεύεται από το Κράτος, που μεριμνά για τη δημιουργία συνθηκών απασχόλησης όλων των πολιτών για την ηθική και υλική εξύψωση τους!
Όταν όμως οι συνήθειες ενός Λαού αλλοιώνονται καθημερινά χωρίς να υπολογίζεται το οικονομικό περιβάλλον και η απότομη αλλαγή αλλά και το Σύνταγμα της, το μέλλον της χώρας προδιαγράφεται ευγενικά ασταθές και χωρίς απολύτως καμία θετική προοπτική "επενδύσεων" σε ανθρώπους αλλά και σε ανταλλακτικές αξίες (άυλο σημερινό χρήμα).
www.fotavgeia.blogspot.com
Στην πράξη είναι αυτό που κάνουμε κάθε φορά που φεύγουμε από το σπίτι και επιβεβαιώνουμε ότι έχουμε τα κλειδιά εισόδου-εξόδου κάθε φορά που εισερχόμαστε-εξερχόμαστε από την κατοικία ή το χώρο εργασίας.ή ότι ή θέση του χ φακέλου είναι στο κάτω αριστερά συρτάρι .
Σε μια κοινωνία γοργά μεταβαλλόμενη ή έννοια του χρόνου που σπαταλιέται προς ανίχνευση-επιβεβαίωση εκείνων που θεωρούμε δεδομένα ,είναι άκρως σημαντική. Άκρως σημαντική και σαν χρόνος, αλλά και μετρήσιμο μέγεθος αποτελεσματικότητα της όποιας προσπάθειας.
Φανταστείτε την έκφραση του Μάγειρα όταν ο προηγούμενος chef στο ωράριο λειτουργίας ενός εστιατορίου άλλαξε την θέση φύλαξης στα μαχαίρια του!! Ακόμα πιο απλά ας φανταστούμε τον εαυτό μας να πηγαίνουμε για τροφοδοσία σε πολυκατάστημα με ίδια επιλογή σε ένα χώρο αγοράς τροφίμων και κάθε φορά που πάμε το γάλα αρεσκείας μας βρίσκεται σε άλλο ράφι ,ή ακόμα χειρότερα και σε άλλη θέση.
Το γεγονός της μεταβολής μιας συνθήκης θέσης αντικειμένου,δεν αφορά μόνο τον καταναλωτή αλλά ακόμα και το ίδιο το εργαζόμενο προσωπικό το οποίο χρειάζεται χρόνο , ώστε να προσδιορίσει και να επιβεβαιώσει κάθε καινούργια πραγματική θέση ενός αντικειμένου.
Αυτό σε συνθήκες μέτρησης εργασιακών ωρών θεωρείται καταστροφικό γεγονός που επιβαρύνει και ανεβάζει κοστολογικά το τελικό κόστος διάθεσης του προϊόντος με άθροιση εργατοωρών.
Αντίστοιχα συμπεριλαμβάνει και τον κίνδυνο εργατικού ατυχήματος όπου Περίπου 35.000 εργατικά ατυχήματα σημειώνονται κάθε χρόνο στη χώρα μας, σύμφωνα με στοιχεία της Eurostat, ενώ τα επίσημα στοιχεία είναι ελλιπή.
Ωστόσο, από το ΙΚΑ καταγράφονται περίπου 16.000 - 17.000 εργατικά ατυχήματα, ετησίως, με επακόλουθο την απουσία του εργαζομένου από την εργασία του περισσότερες από 3 ημέρες. Επίσης, από την Επιθεώρηση Εργασίας γνωστοποιούνται περίπου 120 - 190 θανατηφόρα ατυχήματα, ενώ χάνονται περισσότερες από 2 εκατομμύρια εργατοώρες λόγω των εργατικών ατυχημάτων ετησίως.
Αν μεγεθύνουμε το περιβάλλον και ορίσουμε το περιβάλλον σαν ολική λειτουργία μιας χώρας πχ Ελλάδα ,θα μπορούσε κανείς να πη ότι σε ένα ασταθές περιβάλλον με διαρκή μεταβλητότητα σε όλα κανείς δεν θα αισθανόταν βέβαιος για το αύριο .
Κανείς δεν θα πήγαινε να αγοράσει από ένα πολυκατάστημα αυτοεξυπηρέτησης όπου κάθε μέρα το γάλα ή το ψωμί σαν βασικά αγαθά θα υπήρχαν μεν κάπου σε ένα ορισμένο χώρο ,αλλά ποτέ δεν θα ήξερε κανείς που.
Η ανταγωνιστικότητα της όποιας οικονομίας πέραν της προστιθέμενης αξίας που μπορεί να έχει ένα προϊόν και ή συνολική εφοδιαστική αλυσίδα χρειάζεται σταθερότητα έτσι ώστε να μπορεί να παραχθεί γνώση και να μετεξελιχθεί σε εφαρμοσμένη πράξη.
Τα τελευταία χρόνια στην Μνημονιακή Υφεσιακή Ελλάδα η απαξίωση της παραγωγικής ικανότητας της καίτοι έχει ξεκινήσει από τα τέλη της δεκαετίας του 1970 εμφανίζει αυξητική διάθεση όχι μόνο υστέρησης κεφαλαίων, αλλά και λόγω μεταβολών των συνηθειών των πολιτών.
Οι συνήθειες των πολιτών εν πολλοίς προσδιορίζονται από την παρέμβαση της πολιτείας η οποία θεσμικά παρεμβαίνει και αλλοιώνει αυτές. Χαρακτηριστικό παράδειγμα οι πλείστοι εφαρμοστικοί νόμοι απαγόρευσης.
Salus populi suprema lex έλεγε ο Κικέρων, 106-43 π.Χ., Ρωμαίος ρήτορας & πολιτικός
μτφρ: η ευημερία του λαού είναι ο υπέρτατος νόμος.
Στο σημερινό Σύνταγμα περιγράφει Άρθρο 1 παρ. 3 Όλες οι εξουσίες πηγάζουν από το Λαό και υπάρχουν υπέρ αυτού... αλλά και στο Άρθρο 22 παρ.1 Η εργασία αποτελεί δικαίωμα και προστατεύεται από το Κράτος, που μεριμνά για τη δημιουργία συνθηκών απασχόλησης όλων των πολιτών για την ηθική και υλική εξύψωση τους!Όταν όμως οι συνήθειες ενός Λαού αλλοιώνονται καθημερινά χωρίς να υπολογίζεται το οικονομικό περιβάλλον και η απότομη αλλαγή αλλά και το Σύνταγμα της, το μέλλον της χώρας προδιαγράφεται ευγενικά ασταθές και χωρίς απολύτως καμία θετική προοπτική "επενδύσεων" σε ανθρώπους αλλά και σε ανταλλακτικές αξίες (άυλο σημερινό χρήμα).
www.fotavgeia.blogspot.com
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου