Ο Κρατερός διάβασε αργά και με προσοχή το περιεχόμενο : "Εάν ο βασιλεύς Πώρος αναλαβών μέρος της στρατιάς του επέρχεται εναντίον μου, μέρος δε μείνει εις το στρατόπεδόν του και ελέφαντες, συ τότε πρέπει να μείνεις στη θέση σου. Εάν όμως πάρει μαζί του όλους τους ελέφαντες επερχόμενος εναντίον μου, από δε την άλλη στρατιά του αφήσει τμήμα στο στρατόπεδο, συ πρέπει να διαβείς βιαστικά, διότι μόνο οι ελέφαντες εμποδίζουν τους ίππους να εξέλθουν από την όχθη. Το δε άλλο στράτευμα του εχθρού όχι..".
Ο Κρατερός ξαναδιαβάζει την διαταγή, βέβαιος πλέον ότι αύριο θα άρχιζε μια νέα μάχη. Μια μάχη πολύ διαφορετική από την μάχη του Γρανικού, της Ισσού ή των Αρβήλων..
Με μια μικρή αναδρομή να υπενθυμίσουμε ότι οι νίκες αυτές του Μεγάλου Αλεξάνδρου τον οδήγησαν στην κατάληψη του απέραντου περσικού κράτους και η δολοφονία του βασιλιά Δαρείου από τον Βήσσο τον έφερε στα βόρεια και ΒΑ διαμερίσματά του, την Παρθία, την Βακτριανή και την Σογδιανή. Για να έχετε μια ας το πούμε γεωγραφική εικόνα, η κατάληψη των περιοχών αυτών απέβλεπε στην εξασφάλιση των συνόρων από τον βορρά, που ακολουθούσαν την γραμμή Κάτω Δούναβης-Καύκασος-Κασπία Θάλασσα-Αράλη-Ιαξάρτης και Παμίρ.
Ο Αλέξανδρος συνεχίζοντας την προς ανατολάς πολιτική της εξάπλωσης του ελληνικού πνεύματος, άρχισε την προπαρασκευή της εκστρατείας προς τις Ινδίες το 328 και το καλοκαίρι του επόμενου έτους, εισήλθε στην κοιλάδα του Ινδού ποταμού.
Στη συνέχεια, έδωσε διαταγή στους στρατηγούς Ηφαιστίωνα και Περδίκκα να ασχοληθούν με την ζεύξη του ποταμού.
Την άνοιξη του 326 διάβηκε τον Ινδό και εισήλθε στο βασίλειο του Ταξίλη. Οι τιμές που του επεφύλασσε ο βασιλιάς ήταν μεγάλες (κάποια στιγμή θα σας αναφέρω και κάποια σχόλια του Αλέξανδρου για τα δώρα που έλαβε). Του παραδόθηκε τότε η πρωτεύουσα Τάξιλα, όπου ο Αλέξανδρος φυσικά τέλεσε τις απαιτούμενες θυσίες και οργάνωσε αγώνες.
Στα Τάξιλα ο Αλέξανδρος, αφού ανάπαυσε και αναδιοργάνωσε τον στρατό του,κίνησε προς τον ποταμό Υδάσπη (Τζιλάμ) και στρατοπέδευσε στην περιοχή Χαρανπούρ.
Ο Πώρος. όταν πληροφορήθηκε τις προθέσεις και τις κινήσεις του Αλέξανδρου να προχωρήσει προς ανατολάς, αποφάσισε αρχικά να τον εμποδίσει να περάσει τον ποταμό και εν συνεχεία, όταν θα έβγαινε να του επιτεθεί, ματαιώνοντας έτσι στην ουσία την επεκτατική του πολιτική.
Ο Αλέξανδρος αντιλαμβανόμενος την πλεονεκτική θέση του Πώρου και επειγόμενος να διαβεί τον ποταμό και να τον συντρίψει φυσικά, έστειλε πίσω στον Ινδό τον Κοίνο (τον γιό του Πολεμοκράτη), να μεταφέρει, αφού "τεμαχίσει" καταλλήλως, τα πλοία που είχαν κατασκευαστεί εκεί. Και πράγματι, παρουσιάζεται σε λίγο ο στόλος του Αλέξανδρου ενωμένος στον Υδάσπη.
Ας κάνουμε δυο τρεις παρατηρήσεις πριν προχωρήσουμε.
Η τακτική την οποία εγκαινιάζει ο Αλέξανδρος για την κατάκτηση των Ινδιών είναι περισσότερο βελτιωμένη.
Οι σχηματισμοί του στρατού, θα λέγαμε, είναι τώρα περισσότερο "ευέλικτοι". Το ιππικό διαθέτει και έφιππους λόχους, οι οποίοι του δίνουν ισχύ και κυρίως ικανότητα να διατηρεί τις περιοχές που καταλαμβάνει, καθώς και ιππακοντιστές και ιπποτοξότες..
Εφαρμόζει δε την σκυθική μέθοδο του μάχεσθαι, δηλαδή ""εις κύκλους παριππεύων" για αγώνα απασχόλησης του εχθρού, κατ΄αρχάς εναντίον του Πώρου κα εν συνεχεία εναντίον των Μαλλών. Αυτή όμως που δέχτηκε καμία μεταβολή ήταν η Μακεδονική Φάλαγγα.
Ο Αλέξανδρος όμως αντιμετωπίζει ένα δύσκολο πρόβλημα, τις θερινές βροχές, που αναμένονται από ημέρα σε ημέρα, από ώρα σε ώρα. Βιάζεται να περάσει τον ποταμό και να συντρίψει τον Πώρο.
Όμως η μάχη αυτή, όπως όλες οι μάχες, έχει και τον "απέναντι". Είχε γνώση του πράγματος λοιπόν και ο Πώρος, ο οποίος είχε και την βοήθεια του συμμάχου του βασιλιά Εμβίσαρο και γι΄αυτό οργάνωσε προσεκτικά την άμυνά του. Εκείνο λοιπόν το μέρος, όπου ο Αλέξανδρος είχε στήσει το στρατόπεδό του, το φύλαγε ο ίδιος. Όσα άλλα μέρη του ποταμού ήταν ευκολοπέραστα,εκεί τοποθέτησε φρουρά με ικανούς διοικητές για να εμποδίσουν πάση θυσία την διάβαση των Μακεδόνων.
Ο Αλέξανδρος αφού μοίρασε τον στρατό του σε πολλά τμήματα (που άλλα οδηγούσε ο ίδιος και άλλα οι στρατηγοί του) μετακινείτο κατά μήκος της όχθης συνεχώς και επιδεικτικά για να πιστέψει ο Πώρος ότι ο Αλέξανδρος αναζητούσε σημεία διάβασης και βέβαιος για την επιτυχία του δεν έπαιρνε κανένα μέτρο ασφαλείας.
Πολλές φορές, μάλιστα, οι ιππείς του κατέβαιναν και έμπαιναν μερικά μέτρα μέσα στον ποταμό δίνοντας έτσι την εντύπωση ότι επιχειρούσαν απόβαση.
Ο Πώρος τότε έσπευδε αλλά....μάταια..Οι ιππείς εφευγαν
ww.fotavgeia.blogspot.com
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου