Σάββατο 13 Ιανουαρίου 2024

Ο ποταμός των νεκρών βαρβάρων είναι ακατάσχετος. Σκοτώνονται συνεχώς, αλλά και όλο περισσότεροι έρχονται

Ο ποταμός των νεκρών βαρβάρων είναι ακατάσχετος. Σκοτώνονται συνεχώς, αλλά και όλο περισσότεροι έρχονται. Οι αξιωματικοί των βαρβάρων τους ωθούν στη μάχη , κτυπώντας μαστίγια. Πολλοί πέφτουν στην θάλασσα και πνίγονται. Ο αγώνας διεξάγεται επάνω στα πτώματα και σε ποδοπατημένους ζωντανούς στρατιώτες. Οι Έλληνες προχωρούν διότι ξέρουν ότι απο τα νώτα τους , έρχεται ο Υδάρνης μαζί με τον Εφιάλτη. Τα δόρατα των μαχητών των Θερμοπυλών σπάζουν. Το γερό ξύλο, που το σκλήρυναν στη φωτιά , δεν αντέχει τόσα πολλά χτυπήματα. Σύρονται τότε τα τρομερά ξίφη, με τα οποία πλέον πολεμούν οι Έλληνες , που έχουν ανέλθει σε ένα μικρό ύψωμα, δίπλα στις πηγές. Κάποια βέλη κτυπούν τον Λεωνίδα. Ο Βασιλεύς πέφτει νεκρός.


Η μάχη γύρω απο το σώμα του Λεωνίδα είναι ομηρική. Διεξάγεται σώμα με σώμα. Τέσσερεις φορές οι Έλληνες απώθησαν τους Πέρσες σώζοντας με τον ηρωισμό τους το κορμί του σκοτωμένου Βασιλιά.

Όταν όμως εμφανίσθηκε στα νώτα τους ό στρατός του Υδάρνη με τον Εφιάλτη , ο αγώνας έλαβε τέλος. Οι Έλληνες άλλαξαν τακτική. Επέστρεψαν πάλι στο πιο στενό σημείο πίσω απο το τείχος , όλοι μαζί, εκτός απο τους Θηβαίους. Στο σημείο αυτό υπάρχει ένας

λοφίσκος , εκεί όπου τώρα βρίσκεται ο λίθινος λέων προς τίμήν του Λεωνίδα, και που ήταν η έσχατη γραμμή της άμυνας τους. Οι χιλιάδες των βαρβάρων δεν τολμούν να συμπλακούν με τους ελάχιστους Έλληνες που τους περιμένουν, οι οποίοι αν και κυκλωμένοι απο παντού, πολέμησαν με τα ξίφη , με αρετή , και έπεσαν όλοι νεκροί γύρω απο τον νεκρό αρχηγό τους.

Ο


Ξέρξης και οι Πέρσες στρατηγοί φοβούμενοι την αρετή των Ελλήνων αποφασίζουν να μην επιτεθούν αλλά να παρατάξουν χιλιάδες τοξότες σε απόσταση βολής και να χτυπούν αδιάκοπα τον λοφίσκο. Τα βέλη πράγματι κρύβουν τον ήλιο. Και λίγο λίγο όλοι οι Έλληνες, πέφτουν νεκροί γύρω απο τον αρχηγό τους.

Έτσι τα λόγια του Τραχίνιου πριν ξεκινήσουν οι μάχες στις Θερμοπύλες προς τον Διηνέκη βγήκαν αληθινά.

"όταν οι βάρβαροι ρίχνουν με τα τόξα τους, τα αμέτρητα βέλη τους κρύβουν τον ήλιο τόσο μεγάλο είναι το πλήθος τους"

και απαντά

με τους Μήδους να κρύβουν τον ήλιο θα δοθεί η μάχη εναντίον τους στη σκιά κι όχι κάτω από τον ήλιο.

Οι Έλληνες, πέθαναν δίπλα στο σώμα του νεκρού Βασιλιά τους Λεωνίδα, ένδοξα, αποκτώντας μια θέση στις μνήμες όλων μας χιλιάδες χρόνια μετά.
------------------

Πηγή : Ηρόδοτος , Ἱστορίαι 7

Φωτογραφίες :
1. Περσικά βέλη και μύτες ακοντίων από το πεδίο της μάχης των Θερμοπυλών 480π.Χ. , Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο
2. Εξάρτηση οπλιτών απο τους Μηδικούς πολέμους

Το 1939 ο Σπύρος Μαρινάτος ανακάλυψε έναν μεγάλο αριθμό χάλκινων αιχμών απο τα περσικά βέλη στον λόφο του Κολωνού. Η αρχαιολογική σκαπάνη έρχεται μετα απο χρόνια να πιστοποιήσει το γεγονός και τα λόγια του Ηροδότου.


www.fotavgeia.blogspot.com

Δεν υπάρχουν σχόλια: