Οι Αλεβίτες και ο Ερντογάν
Ένας ισχυρός πολιτικός και θρησκευτικός παράγων
Ο Αλεβιτισμός είναι ένας ξεχωριστός κλάδος του Ισλάμ ευρισκόμενος στην Τουρκία. Περίπου το ένα πέμπτο των 80 εκατομμυρίων ανθρώπων της Τουρκίας, συμπεριλαμβανομένων αμφοτέρων των εθνοτικών Κούρδων και Τούρκων, είναι Αλεβίτες. Όπως και οι Σιίτες, οι Αλεβίτες τιμούν τον Αλί, ξάδελφο και γαμπρό του Μωάμεθ, και όπως οι Σούφι επικεντρώνονται στην πνευματικότητα . Οι διαφορές τους με τους άλλους Μουσουλμάνους της κύριας τάσης όσον αφορά τις τελετουργίες και τα έθιμα, ωστόσο, είναι τεράστιες. Οι Αλεβίτες τείνουν να είναι φιλελεύθεροι και αριστεροί. Δεν προσεύχονται στα τζαμιά, δεν νηστεύουν κατά την διάρκεια του Ραμαζανιού και οι γυναίκες Αλεβίτισες σπάνια καλύπτουν τα μαλλιά τους, εκτός αν είναι στην αίθουσα προσευχής. Σύμφωνα με τον Cemil Boyraz, έναν ειδικό στους Αλεβίτες με έδρα την Κωνσταντινούπολη, «οι Αλεβίτες ζουν για αυτήν την γη, όχι για τον παράδεισο και την κόλαση» και «έχουν ανθρωπιστικές αξίες, συμπεριλαμβανομένων της ποικιλομορφίας, της ισότητας των φύλων, και μιας κοσμικής θεολογίας».
Τέτοια κοσμικά έθιμα κάνουν τους Αλεβίτες έναν φυσικό στόχο για το σκληροπυρηνικό είδος του σουνιτικού Ισλάμ του ISIS. Η αστυνομία έχει ήδη ανατρέψει δύο συνωμοσίες εναντίον Αλεβιτών στην Γκαζιαντέπ, μια πόλη στη νοτιοανατολική Τουρκία κοντά στα σύνορα με την Συρία. Στις 17 Σεπτεμβρίου, η αστυνομία συνέλαβε έναν ύποπτο ως μέλος του ISIS για προετοιμασίες ώστε να βομβαρδίσει ένα cem evi, ένα αλεβιτικό θρησκευτικό και πολιτιστικό κέντρο. Στη συνέχεια, στις 16 Οκτωβρίου, τρεις Τούρκοι αστυνομικοί σκοτώθηκαν όταν δύο βομβιστές αυτοκτονίας ανατινάχθηκαν κατά τη διάρκεια μιας επιδρομής στον πυρήνα τους, ο οποίος όπως ισχυρίζονται οι Αρχές σχεδίαζε επίθεση εναντίον Αλεβιτών και Κούρδων.
Μέλη της κοινότητας των Αλεβιτών λένε ότι δεν τους είναι άγνωστες οι διώξεις. Πολλοί ισχυρίζονται ότι το ISIS τους θέλει νεκρούς επειδή δεν είναι Σουνίτες και μερικοί σκληροπυρηνικοί τους συνδέουν λανθασμένα με τους Σύριους Αλαουίτες, την αίρεση του Σύρου προέδρου Μπασάρ αλ-Άσαντ και του καθεστώτος του.
Πράγματι, αυτές οι απόπειρες χτυπημάτων αποτελούν ένα παράδειγμα τόσο της επιθυμίας του ISIS να υποκινήσει τον περιφερειακό σεχταρισμό όσο και της ανάγκης του να αντεπιτεθεί κατά της Τουρκίας για την εμπλοκή της στο Ιράκ και την Συρία. Η ιδέα είναι πιθανό να βάλει μια σφήνα μεταξύ της τουρκικής κυβέρνησης και των εθνοτικών και θρησκευτικών μειονοτήτων της χώρας.
Ένα τέτοιο ρήγμα υπάρχει ήδη. Οι Αλεβίτες πιστεύουν ότι διώκονται συνεχώς σε όλη την ιστορία τους, συμπεριλαμβανομένης της περιόδου των σύγχρονων τουρκικών κυβερνήσεων. Τείνουν να συντάσσονται με την κεμαλική εκκοσμίκευση και οι σχέσεις τους με το κυβερνών Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΡ), το οποίο ακολουθεί μια ιδεολογία σουνιτικού ισλαμιστικού λαϊκισμού, είναι βεβαρημένη. Για παράδειγμα, η Τουρκία απέτυχε να αναγνωρίσει τους Αλεβίτες ως θρησκευτική μειονότητα ή να τους εκχωρήσει τα δικαιώματα που δικαιούνται σύμφωνα με τις συνθήκες που έχει υπογράψει η Τουρκία, γεγονός που προκάλεσε το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων να επιπλήξει την κυβέρνηση το 2014.
www.fotavgeia.blogspot.com
Ένας ισχυρός πολιτικός και θρησκευτικός παράγων
Ο Αλεβιτισμός είναι ένας ξεχωριστός κλάδος του Ισλάμ ευρισκόμενος στην Τουρκία. Περίπου το ένα πέμπτο των 80 εκατομμυρίων ανθρώπων της Τουρκίας, συμπεριλαμβανομένων αμφοτέρων των εθνοτικών Κούρδων και Τούρκων, είναι Αλεβίτες. Όπως και οι Σιίτες, οι Αλεβίτες τιμούν τον Αλί, ξάδελφο και γαμπρό του Μωάμεθ, και όπως οι Σούφι επικεντρώνονται στην πνευματικότητα . Οι διαφορές τους με τους άλλους Μουσουλμάνους της κύριας τάσης όσον αφορά τις τελετουργίες και τα έθιμα, ωστόσο, είναι τεράστιες. Οι Αλεβίτες τείνουν να είναι φιλελεύθεροι και αριστεροί. Δεν προσεύχονται στα τζαμιά, δεν νηστεύουν κατά την διάρκεια του Ραμαζανιού και οι γυναίκες Αλεβίτισες σπάνια καλύπτουν τα μαλλιά τους, εκτός αν είναι στην αίθουσα προσευχής. Σύμφωνα με τον Cemil Boyraz, έναν ειδικό στους Αλεβίτες με έδρα την Κωνσταντινούπολη, «οι Αλεβίτες ζουν για αυτήν την γη, όχι για τον παράδεισο και την κόλαση» και «έχουν ανθρωπιστικές αξίες, συμπεριλαμβανομένων της ποικιλομορφίας, της ισότητας των φύλων, και μιας κοσμικής θεολογίας».
Τέτοια κοσμικά έθιμα κάνουν τους Αλεβίτες έναν φυσικό στόχο για το σκληροπυρηνικό είδος του σουνιτικού Ισλάμ του ISIS. Η αστυνομία έχει ήδη ανατρέψει δύο συνωμοσίες εναντίον Αλεβιτών στην Γκαζιαντέπ, μια πόλη στη νοτιοανατολική Τουρκία κοντά στα σύνορα με την Συρία. Στις 17 Σεπτεμβρίου, η αστυνομία συνέλαβε έναν ύποπτο ως μέλος του ISIS για προετοιμασίες ώστε να βομβαρδίσει ένα cem evi, ένα αλεβιτικό θρησκευτικό και πολιτιστικό κέντρο. Στη συνέχεια, στις 16 Οκτωβρίου, τρεις Τούρκοι αστυνομικοί σκοτώθηκαν όταν δύο βομβιστές αυτοκτονίας ανατινάχθηκαν κατά τη διάρκεια μιας επιδρομής στον πυρήνα τους, ο οποίος όπως ισχυρίζονται οι Αρχές σχεδίαζε επίθεση εναντίον Αλεβιτών και Κούρδων.
Μέλη της κοινότητας των Αλεβιτών λένε ότι δεν τους είναι άγνωστες οι διώξεις. Πολλοί ισχυρίζονται ότι το ISIS τους θέλει νεκρούς επειδή δεν είναι Σουνίτες και μερικοί σκληροπυρηνικοί τους συνδέουν λανθασμένα με τους Σύριους Αλαουίτες, την αίρεση του Σύρου προέδρου Μπασάρ αλ-Άσαντ και του καθεστώτος του.
Πράγματι, αυτές οι απόπειρες χτυπημάτων αποτελούν ένα παράδειγμα τόσο της επιθυμίας του ISIS να υποκινήσει τον περιφερειακό σεχταρισμό όσο και της ανάγκης του να αντεπιτεθεί κατά της Τουρκίας για την εμπλοκή της στο Ιράκ και την Συρία. Η ιδέα είναι πιθανό να βάλει μια σφήνα μεταξύ της τουρκικής κυβέρνησης και των εθνοτικών και θρησκευτικών μειονοτήτων της χώρας.
Ένα τέτοιο ρήγμα υπάρχει ήδη. Οι Αλεβίτες πιστεύουν ότι διώκονται συνεχώς σε όλη την ιστορία τους, συμπεριλαμβανομένης της περιόδου των σύγχρονων τουρκικών κυβερνήσεων. Τείνουν να συντάσσονται με την κεμαλική εκκοσμίκευση και οι σχέσεις τους με το κυβερνών Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΡ), το οποίο ακολουθεί μια ιδεολογία σουνιτικού ισλαμιστικού λαϊκισμού, είναι βεβαρημένη. Για παράδειγμα, η Τουρκία απέτυχε να αναγνωρίσει τους Αλεβίτες ως θρησκευτική μειονότητα ή να τους εκχωρήσει τα δικαιώματα που δικαιούνται σύμφωνα με τις συνθήκες που έχει υπογράψει η Τουρκία, γεγονός που προκάλεσε το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων να επιπλήξει την κυβέρνηση το 2014.
www.fotavgeia.blogspot.com
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου