«Η παραγωγική Ελλάδα, ως συνήθως πλέον, ευρίσκεται από πλευράς παραγωγικότητας στο ναδίρ. Την ίδια στιγμή, 4 εκ. Έλληνες είναι υπερχρεωμένοι, κάπου 900.000 έχουν κατασχεμένους τραπεζικούς λογαριασμούς, ενώ το συνολικό ιδιωτικό χρέος δεν απέχει πολύ από τα 300 δις € - κατά κεφαλήν ένα από τα υψηλότερα στον κόσμο!
Επίσης, 700.000 ακίνητα ευρίσκονται εκτός κτηματαγοράς, δηλαδή ούτε πωλούνται ούτε ενοικιάζονται - ενώ το κόστος κατοικίας τα δύο τελευταία χρόνια, από το 22% του προϋπολογισμού ενός νοικοκυριού 3 ατόμων, απορροφά περίπου το 36% και οδεύει προς το 45%!
Με βάση τα εισοδηματικά δεδομένα στη χώρα, συμπεριλαμβανόμενης της παραοικονομίας, ένα νοικοκυριό 140 ημέρες τον χρόνο πρέπει να μπορεί να ζει με δανεικά - ενώ κάθε εργαζόμενος 120 ημέρες εργάζεται για την ΑΑΔΕ.
Εάν τώρα σε αυτό το «λαμπρό» τοπίο προσθέσουμε και το δημόσιο χρέος, που και αυτό είναι σχεδόν διπλάσιο του ΑΕΠ, τότε υπό ομαλές συνθήκες, τρεις με τέσσερις γενιές Ελλήνων θα πρέπει να ασχολούνται μόνο με την αποπληρωμή δανεικών.
Η προοπτική αυτή, η οποία κάθε άλλο παρά αποκύημα νοσηρής φαντασίας είναι, προϋποθέτει για την αντιμετώπισή της, την ύπαρξη υψηλής παραγωγικότητας - σε σύγκριση με τα σημερινά επίπεδα. Ρυθμούς δε οικονομικής ανάπτυξης πάνω από 3,5% τον χρόνο – αφού διαφορετικά, σε λίγα χρόνια θα μιλάμε πάλι για νέου τύπου μνημόνια. Πώς μπορεί όμως να συμβεί κάτι τέτοιο, όταν ο βαθμός αυτάρκειας της χώρας δεν ξεπερνά το 20% και η κατανάλωση συμμετέχει με ποσοστό σχεδόν 75% στον σχηματισμό του ΑΕΠ;»
Όπως φαίνεται καθαρά από τα παραπάνω, δεν είμαστε οι μοναδικοί με αρνητικές διαπιστώσεις για την ελληνική οικονομία – που δεν συμμερίζονται δηλαδή καθόλου το δήθεν success story που διαφημίζει η κυβέρνηση, με τα διατεταγμένα της ΜΜΕ.
Δυστυχώς η κατάσταση μας είναι ακόμη χειρότερη – αφού σε σχέση με το 2019 το ιδιωτικό μας χρέος αυξήθηκε κατά 54 δις €, το χρέος του κεντρικού κράτους κατά 55 δις €, το εξωτερικό μας χρέος κατά 150 δις € κοκ. Την ίδια στιγμή πλειστηριάζονται τα σπίτια των Ελλήνων και έχουν ξεπουληθεί σχεδόν όλες οι σημαντικές δημόσιες επιχειρήσεις – με τελευταία το αεροδρόμιο της Αθήνας.
Όπως έχουμε λοιπόν αναφέρει, η Ελλάδα λειτουργεί ως μία επιχείρηση που πουλάει τα ράφια, τα αυτοκίνητα και τα οικόπεδα της, ενώ τα χρέη της συνεχίζουν να αυξάνονται – οπότε η λογική της κατάληξη είναι δυστυχώς η χρεοκοπία, υπό πολύ χειρότερες συνθήκες από αυτές του παρελθόντος
.w
ww.fotavgeia.blogspot.com
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου