από Γιάννης Ταχόπουλος

Κωνσταντίνος Παλαιολόγος & Γεώργιος Σφραντζής
Απόσπασμα (σσ. 84-89) από το βιβλίο του Γιάννη Ταχόπουλου, Όψεις εθνοαποδόμησης στην Ελλάδα (Εναλλακτικές Εκδόσεις)
Ἐδῶ πρέπει νά γίνει λόγος γιά τούς διανοούμενους τῆς Τουρκοκρατίας, πρίν ἀπό τό 1821, καί ἀπό τόν Ζαμπέλιο καί τόν Παπαρρηγόπουλο, ὥστε νά δειχτεῖ ὅτι ἡ ἀντίληψη τῆς ἐθνικῆς (τρισχιλιετοῦς) συνέχειας δέν ἐφευρέθηκε ἀπό κάποιους κρατικοδίαιτους διανοούμενους γιά χάρη ἐθνοκρατικῶν σκοπιμοτήτων ἀλλά ὑπῆρχε καί πρίν τό νεοελληνικό ἐθνοκράτος καί τίς ἐπεκτατικές βλέψεις του: Τόν 16ο αἰ. ὁ Ἱέραξ παρομοιάζει τούς ὑπερασπιστές τῆς Κωνσταντινούπολης κατά τήν Ἅλωση μέ τόν Λεωνίδα καί τούς 300: «ὡς πρίν οἱ τριακόσιοι οἱ μετά Λεωνίδου θανόντες ἐν τῷ Περσικῷ πολέμῳ καί τῇ μάχῃ / ἦσαν δ’ ἐν μέσῳ τῶν ἐχθρῶν ἀνδραγαθοῦντες πλεῖστοι· / ἀλλ’ οὖν τό σμῆνος τῶν ἐχθρῶν ἴσχυεν, ὑπερεῖχε» (Χρονικόν περί τῆς τῶν Τούρκων βασιλείας/ Διά τήν τῶν Τούρκων βασιλείαν, στ. 681). Ἀναφορικά μέ τήν Ἑλληνική Βιβλιοθήκη τοῦ Ἄνθιμου Γαζῆ (Βενετία 1807): «Στό σχῆμα τοῦ Γαζῆ, τίς βιογραφίες τῶν κλασικῶν συγγραφέων ἀκολουθοῦσαν βιογραφίες ἑλλήνων συγγραφέων τῆς ἑλληνιστικῆς καί τῆς ρωμαϊκῆς περιόδου μέχρι τή βυζαντινή ἐποχή καί τήν ἅλωση τῆς Κωνσταντινούπολης. […]




