H ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ ΣΙΩΠΗ ΛΟΓΩ ΤΗΣ "ΑΞΙOΠΡΕΠΕΙΑΣ" ΜΑΣ

H ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ ΣΙΩΠΗ ΛΟΓΩ ΤΗΣ ΑΞΙOΠΡΕΠΕΙΑΣ ΜΑΣ

Χατζηαναγνώστου Γιώργος

Ως πότε στο όνομα της αξιοπρέπειας θα σιωπαίνουμε στην κατάσχεση της ακίνητης περιουσίας αποσιωπώντας το υπαρκτό γεγονός ;

Ως πότε στο όνομα της αξιοπρέπειας θα σιωπαίνουμε στην αδυναμία κάλυψης στοιχειωδών αναγκών καλύπτοντας την διατροφική μας επάρκεια ;

Ως πότε στο όνομα της αξιοπρέπειας θα σιωπαίνουμε στην αδυναμία ανταποδοτικότητας μέσω χρηματικής αμοιβής του αγαθού της πρωτοβάθμιας αλλά και της δευτεροβάθμιας Ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης;

Σε ένα κράτος πραγματικά φιλελεύθερο και δημοκρατικό, η αξία του ανθρώπου αποτελεί την υπέρτατη αξία, το υπέρτατο έννομο αγαθό. Η κατοχύρωση της αξίας του ανθρώπου στο άρθρο 2 παρ. 1 του Ελληνικού Συντάγματος δεν υπόκειται σε κανέναν περιορισμό και σε καμία επιφύλαξη νόμου ούτε επιτρέπει εξαιρέσεις στο πλαίσιο ειδικών εξουσιαστικών σχέσεων. Δεν υπόκειται ούτε σε αναθεώρηση ούτε η ισχύς της δύναται να ανασταλεί κατ άρθρο 48 παρ. 1 του Συντάγματος. Αντίθετα, η αξία του ανθρώπου αποτελεί το απώτατο όριο οποιουδήποτε περιορισμού ατομικού δικαιώματος που επιτρέπει το Σύνταγμα, είτε αυτός αναφέρεται στο περιεχόμενο είτε στους φορείς του δικαιώματος. Η αξία του ανθρώπου αφορά στον πυρήνα της ανθρώπινης προσωπικότητας.

Γιατί όμως το Σύνταγμα θέτει τον σεβασμό και την προστασία της αξίας του ανθρώπου όχι απλά ως υποχρέωση ούτε ως πρωταρχική υποχρέωση αλλά ως την πρωταρχική υποχρέωση της Πολιτείας;

Τι είναι αυτό που οδήγησε τον συντακτικό νομοθέτη να θέσει την αξία του ανθρώπου υπό προστασία απόλυτη, έξω και πέρα από οποιονδήποτε περιορισμό ή στάθμιση δικαιωμάτων ή εξαιρέσεις για λόγους (υπέρτερου) δημοσίου συμφέροντος;

Πώς είναι δυνατόν η αξία του ανθρώπου να μην επιτρέπεται να προσβάλλεται ούτε καν σε καιρό πολέμου οπότε τίθεται σε κίνδυνο η ίδια η υπόσταση του Λαού και του Έθνους;

Η διάταξη του άρθρου 2 παρ. 1 του Ελληνικού Συντάγματος ακολουθεί την αντίστοιχη διάταξη του ισχύοντος Γερμανικού Ομοσπονδιακού Συντάγματος (1949), ο συντακτικός νομοθέτης του οποίου έχοντας ζήσει την απαίσια εμπειρία της καταπατήσεως της ανθρώπινης αξιοπρέπειας από το εθνικοσοσιαλιστικό καθεστώς, ήταν ο πρώτος που διεκήρυξε γενικά το απαραβίαστο αυτής και την υποχρέωση κάθε κρατικής εξουσίας να την σέβεται και να την προστατεύει.

 

Εφόσον, λοιπόν, η αξία του ανθρώπου αποτελεί την καταστατική αρχή της έννομης τάξης και το ίδιο το Σύνταγμα και μάλιστα η μορφή του ελληνικού πολιτεύματος διέπονται από τον σεβασμό και την προστασία της, και η αρχή της λαϊκής κυριαρχίας πρέπει να νοείται και να ερμηνεύεται υπό το φως του σεβασμού και της προστασίας της αξίας του ανθρώπου.

Σε διαφορετική περίπτωση, ανοίγει ο δρόμος προς τον ολοκληρωτισμό καθώς η λαϊκή κυριαρχία σε βάρος των ατομικών δικαιωμάτων εν γένει αλλά και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας ειδικότερα οδηγεί νομοτελειακά στην (εκούσια) δουλεία, στην εκμετάλλευση του λαού από τους ηγέτες του, οι οποίοι επικαλούνται μεν τα συμφέροντα του λαού εννοώντας όμως τα δικά τους συμφέροντα ή τα συμφέροντα μιας «νομενκλατούρας», όπως συνέβη στα σοσιαλιστικά κράτη της Ανατολικής Ευρώπης μέχρι την κατάρρευση του υπαρκτού σοσιαλισμού (1989).

Ο σεβασμός, λοιπόν, και η προστασία της αξίας του ανθρώπου αποτελούν το απώτατο κριτήριο της πραγματικής Ελευθερίας και Δημοκρατίας.

Στον Χριστιανισμό, η υπέρτατη αξία του ανθρώπου ως εικόνας του Θεού συνεπάγεται το δικαίωμα κάθε ανθρώπου να απολαμβάνει σεβασμού και τιμής: «Ψυχοσωματικόν μυστήριον» ο άνθρωπος, «επίγειος καί ουράνιος, πρόσκαιρος καί αθάνατος» με την οντολογική του αναφορά στον τριαδικό Θεό και με σκοπό στη ζωή του την κορυφή της πνευματικής ζωής, την θέωση.

Αυτή είναι η χριστιανική θεώρηση του ανθρώπου, την οποία μάς παρουσιάζουν οι Έλληνες Πατέρες της Εκκλησίας, οι οποίοι υπήρξαν απέραντα φιλάνθρωποι και συμπαραστάτες στον πόνο και στην φτώχεια του κάθε ανθρώπου, δίπλα στον ξένο, στον άστεγο, στον αιχμάλωτο, στον πεινασμένο, στον άρρωστο, στον μικρό και στον μεγάλο, στον αγράμματο και στον μορφωμένο.

 O άλλος, ο κάθε άλλος συνάνθρωπος ήταν για τους Τρεις Ιεράρχες «εικόνα του Θεού» με θείο σπινθήρα στην ψυχή, αλλά με το χοϊκό περίβλημα στο σώμα. Για αυτό και εργάσθηκαν σε όλη τους τη ζωή, και από όποια θέση και αν κατείχαν για τον άνθρωπο.

Mε όλα τα μέσα που διέθεταν και με πρακτικούς τρόπους βοήθησαν, στήριξαν, παρηγόρησαν, ενίσχυσαν τους συνανθρώπους τους. Aγάπησαν ό,τι ωραίο και αληθινό υπάρχει στον άνθρωπο και του έδειξαν την άλλην προοπτική του, εκείνη της σχέσεώς του με τον Δημιουργό, αποδεικνύοντας ότι κανένα φιλοσοφικό σύστημα αρχών και αξιών, καμία θρησκεία δεν εξετίμησε τόσο έξοχα την αξία του ανθρώπου όσο ο Xριστιανισμός.

Η ανθρώπινη αξιοπρέπεια δεν είναι μόνο θεμελιώδες δικαίωμα αυτή καθεαυτή, αλλά αποτελεί την ίδια τη βάση των θεμελιωδών δικαιωμάτων. Η δε αποστέρηση των θεμελιωδών και απαράγραπτων δικαιωμάτων του ανθρώπου δεν είναι μόνο μία ατομική και προσωπική τραγωδία αλλά επίσης δημιουργεί συνθήκες κοινωνικής και πολιτικής αναταραχής, οι οποίες συχνά συνεπάγονται την χρήση βίας και την σύγκρουση μεταξύ των Λαών και των Κρατών. Κατά την πρώτη πρόταση της Οικουμενικής Διακήρυξης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, ο σεβασμός στα ανθρώπινα δικαιώματα και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια «αποτελεί τον ακρογωνιαίον λίθο της ελευθερίας, της δικαιοσύνης και της ειρήνης στον κόσμο».

Ποια είναι, τέλος, η σημασία της ανθρώπινης αξιοπρέπειας στην καθημερινή αντίληψη των ανθρώπων; 

Κατά την τρέχουσα σημασία της, η ανθρώπινη αξιοπρέπεια συνίσταται στον αυτοσεβασμό και στην συνείδηση των δικαιωμάτων και της αξίας του ανθρώπου.
«Βαρύς ο κόσμος να τον ζήσεις όμως για λίγη περηφάνεια άξιζε», κατά τον ποιητή Οδ. Ελύτη.

Ο Χριστιανισμός, εξάλλου, αποτέλεσε κατά μέρος και θεμέλιο λίθο του ίδιου του σύγχρονου συνταγματικού πολιτισμού. Όπως παρατηρεί ο Ευ. Βενιζέλος, «αυτό που χαρακτηρίζεται ιστορικά ως συνταγματικός πολιτισμός έχει στενότατη σχέση με το χριστιανισμό και τις αντιλήψεις του. Και γιατί, απορρέει γεωγραφικά από μία μήτρα ιστορική που είχε έντονα χριστιανικά χαρακτηριστικά και γιατί η δύναμη των αντιλήψεων και των απόψεων του χριστιανισμού επηρέασαν βαθύτατα το συνταγματικό πολιτισμό.

Η ίδια η αξία του ανθρώπου, ως έννοια και ως συνταγματική αρχή, το δικαίωμα στην ανάπτυξη της προσωπικότητας, η προστασία της ζωής και της τιμής, η ίδια η έννοια της ελευθερίας και της ισότητας, υπό οποιαδήποτε εκδοχή, οι σχέσεις κράτους και εκκλησίας, που ουσιαστικά και κατά βάθος είναι οι σχέσεις κράτους και κοινωνίας των πολιτών, επηρεάζονται βαθύτατα από το χριστιανικό πολιτιστικό παράδειγμα και τις χριστιανικές αντιλήψεις».

Πέρα όμως από την νομική διάσταση του θέματος, η οποία κατά την (ορθότερη) άποψη κάποιων δεν είναι η πλέον σημαντική, ας εξετάσουμε, εν συνεχεία, την φιλοσοφική διάσταση της αξίας του ανθρώπου. Ας αφήσουμε κατά μέρος το νομικό ον και ασχοληθούμε με το νομικό δέον. Γιατί η ανθρώπινη αξιοπρέπεια πρέπει – αν πρέπει – να τίθεται μακράν υπεράνω όλων των άλλων εννόμων αγαθών;

Ανθρώπινη αξιοπρέπεια σημαίνει αυτοσεβασμός, συνείδηση των δικαιωμάτων και της αξίας του ανθρώπου, σεβασμός και προστασία των δικαιωμάτων του ανθρώπου χωρίς διάκριση λόγω εθνικής ή κοινωνικής προέλευσης, συμμετοχής σε εθνική ή άλλη μειονότητα, φυλής, φύλου, χρώματος, γλώσσας, περιουσίας, θρησκευτικών, πολιτικών ή άλλων πεποιθήσεων. 

Σεβασμός και προστασία της ανθρώπινης αξιοπρέπειας σημαίνει σεβασμό και προστασία της μοναδικότητας του κάθε ανθρώπου. 

Κάθε άνθρωπος είναι διαφορετικός και η διαφορετικότητά του αυτή είναι άξια σεβασμού και προστασίας. Η ανθρώπινη προσωπικότητα είναι μοναδική, όχι ο Λαός ή το Έθνος. Το συλλογικό υποκείμενο από μόνο του δεν έχει ούτε υπεραξία ούτε αυταξία, παρά μόνο στο μέτρο που αποτελείται από τα δεδομένα ατομικά υποκείμενα και όχι από κάποια άλλα. Αυτό, λοιπόν, που είναι άξιο προστασίας είναι κάθε ατομικό υποκείμενο χωριστά, ως μονάδα επί τη βάσει της οποίας διαμορφώνεται το συλλογικό υποκείμενο, και όχι το συλλογικό υποκείμενο επί τη βάσει του οποίου διαμορφώνονται τάχα τα ατομικά υποκείμενα ως μονάδες.  

Aνθρωπος χωρίς συμμετοχή σε Λαό ή Έθνος δύναται να υπάρξει. Λαός ή Έθνος χωρίς Ανθρώπους είναι λογικά και εννοιολογικά αδύνατον. 

Προφανώς και ο Λαός ή το Έθνος, ως συλλογικά υποκείμενα, επιδρούν στην διαμόρφωση των ατομικών υποκειμένων, όπως ακριβώς το παρελθόν επιδρά στην διαμόρφωση του παρόντος.

 Aπαξ όμως και τα ατομικά υποκείμενα έχουν πλέον διαμορφωθεί, το Έθνος δεν είναι τίποτα περισσότερο – εκτός ίσως από Ιστορία, Μνήμη και Ιδέα - από το σύνολο αυτών των υποκειμένων.

Το να τίθεται, λοιπόν, σε κίνδυνο η ανθρώπινη αξιοπρέπεια με την αιτιολογία ότι συντρέχουν λόγοι γενικού κοινωνικού ή δημοσίου συμφέροντος ή ακόμα και λόγοι υπέρτερου εθνικού συμφέροντος είναι λογικά άτοπο αφού η ανθρώπινη αξιοπρέπεια είναι μακράν υπέρτερη αυτών. Το κράτος – ως Κράτος Δικαίου - υπάρχει πρώτα απ όλα για να σέβεται και να προστατεύει την ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Αν, αντίθετα, θέτει σε κίνδυνο την ανθρώπινη αξιοπρέπεια έστω και με το πρόσχημα της διασφάλισης της δική του ύπαρξης, τότε το κράτος παύει να έχει λόγο ύπαρξης...

Στην σημερινή παγκόσμια συγκυρία όπου η αριθμολαγνίζουσα εξουσία αποδομεί  την προσωπικότητα του καθενός μας με πράξεις νομοθετικού περιεχομένου κυριαρχεί η αίσθηση της αποσιώπησης ενός υπαρκτού γεγονότος .

Ως πότε στο όνομα της αξιοπρέπειας θα σιωπαίνουμε στην κατάσχεση της ακίνητης περιουσίας αποσιωπώντας το υπαρκτό γεγονός ;

Ως πότε στο όνομα της αξιοπρέπειας θα σιωπαίνουμε στην αδυναμία κάλυψης στοιχειωδών αναγκών καλύπτοντας την διατροφική μας επάρκεια ;

Ως πότε στο όνομα της αξιοπρέπειας θα σιωπαίνουμε στην αδυναμία ανταποδοτικότητας μέσω χρηματικής αμοιβής του αγαθού της πρωτοβάθμιας αλλά και της δευτεροβάθμιας Ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης;

Με δεδομένη την  ΙΔΡΥΣΗ ΚΕΑΟ από τους ανάλγητους που νέμονται τον κυβερνητικό θώκο αδιαφορώντας για την γενοκτονία κατά των Ελλήνων ο Έλληνας πολίτης οφείλει και πρέπει να αντιδράσει με συμμετοχή σε κινηματικές ακτιβιστικές συνεργασίες που υποστηρίζουν και προστατεύουν τον πολίτη από την Κρατική φοροτρομοκρατία.

Τέτοιες ομάδες υπάρχουν πολλές και καθημερινά μεγαλώνουν προσπαθώντας να δώσουν το μήνυμα της αλληλεγγύης κατά των Εθνοπροδοτών που βίαια καταστρέφουν την ζωή μας με περισσό θράσος και αλαζονεία χρησιμοποιώντας τον μανδύα του Σωτήρα από την καταστροφή.

Η νομική στήριξη είναι καταγεγραμμένη ευκρινώς στο σύνολο της από τον Ι.Σακκά που πρωτοστατεί μαζί με άλλους έγκριτους νομικούς από την βίαιη καταστρατήγηση θεμελιωδών δικαιωμάτων των πολιτών από την ασυδοσία του Κράτους     ΕΞΩΔΙΚΟ ΚΑΤΑ ΑΣΦΑΛΙΣΤΩΝ ΦΟΡΕΩΝ

http://epitropi3den.blogspot.gr/

https://www.facebook.com/groups/tameioemporon/

 Σαφέστατα υπάρχουν και άλλες ομάδες και κοινωνικές ακτιβιστικές οργανώσεις τις οποίες μπορεί κανείς με μια μικρή διαδικτυακή έρευνα μπορεί να βρή και να υποστηριχτή από αλληλέγγυους ενεργούς πολίτες.

Εκείνο όμως που «φρενάρει» την διαδικασία συσπείρωσης είναι ο ίδιος μας ο εαυτός ο οποίος στο όνομα της αξιοπρέπειας αποφεύγει διακριτικά ή ακόμη και επιδεικτικά να δημοσιοποιήσει ή να αναφέρει το υπαρκτό πρόβλημα της οικονομικής ανέχειας και δυσπραγίας που έχει.

Η ταχύτητα της ροής των γεγονότων εν όψει ολικής κατάρρευσης της άμυνας των πολιτών από την αδηφάγο στοχευμένη πολιτική των κυβερνώντων έχει φέρει την νέα τάξη των νεοπτώχων σε αδιέξοδα στηριζόμενη ακριβώς σε αυτό το οποίο ο πολίτης προσπαθεί να προστατεύσει μέσω της σιωπής του . Την αξιοπρέπεια και την τιμή του ονόματος του .

Εκεί είναι όμως η παγίδα του κράτους κατά των πολιτών .

Με την παρατεταμένη σιωπή προστατεύουμε τελικά την ασυδοσία και την ολική ανικανότητα των φερεφόνων της Γερμανικής επικυριαρχίας υποθηκεύοντας ταυτόχρονα το μέλλον το ατομικό και των επερχόμενων γενεών για να καλύψουμε την δική μας αδυναμία προσαρμογής στα με καταιγιστική μορφή γεγονότα υφαρπαγής των περιουσιακών στοιχείων μας που με πολύ κόπο όλοι οι πολίτες έχουν δημιουργήσει .

Το σπάσιμο του φόβου για την ενδεχόμενη κοινωνική κατακραυγή ή τον κατά τόπους "διασυρμό" και σπίλωση του ονόματος μας γίνεται μόνο με συμμετοχή σε συλλογικές δράσεις που στόχο έχουν την προστασία όλων όσων έχει το κάθε φυσικό πρόσωπο δημιουργήσει με άμυνες απέναντι σε Δικαστικούς επιμελητές και Ματ – Αστυνομία οι οποίοι εν γνώσει τους έχουν πάρει θέση απέναντι στον πολίτη "κάνοντας την δουλειά τους"  προσυπογράφοντας την υποστήριξη των τερατόμορφων δομών της κυβερνητικής ασυδοσίας απέναντι στους πολίτες του κράτους τη Ελλάδας.

Με την σιωπή μας στο όνομα της αξιοπρέπειας καταστρέφουμε τον αγώνα ενός ολοκλήρου Έθνους που προσπαθεί να διασωθεί από την ανηθικότητα και την αναξιοπρέπεια των εκφραστών της πολιτικής της υποτέλειας και των εντολοδόχων που «κάνουν την δουλειά τους «

ΜΙΛΑ ΣΥΣΠΕΙΡΏΣΟΥ ΑΝΤΕΔΡΑΣΕ

ΣΠΑΣΕ ΤΟΝ ΦΟΒΟ ΓΙΑ ΤΑ ΔΕΣΜΑ ΤΗΣ ΦΥΛΑΚΗΣ ΠΟΥ ΟΥΤΩΣ Η ΑΛΛΩΣ ΑΛΛΟΙ ΕΧΟΥΝ ΥΠΟΓΡΑΨΕΙ ΓΙΑ ΕΜΑΣ ΧΩΡΙΣ ΕΜΑΣ

Η αξιοπρέπεια μας δεν καταστρέφεται από την εχέμυθη υποστήριξη όλων των εμπλεκομένων φορέων ή συλλογικών δράσεων .

Ουτως η άλλως το όριο της φτώχειας αριθμητικά μέσω της ΕΛΣΤΑΤ είναι 6,591€.

ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΔΙΑΒΙΩΣΗΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Δηλαδή 500€ τον μήνα .

Ως πότε θα αντέχει ο Ελληνικό λαός την κατρακύλα στο όνομα της Δημοσιονομικής προσαρμογής προστατεύοντας σιωπηρά των αφανισμό του στο όνομα της αξιοπρέπειας ;

Είναι πολύ αργά να μιλήσης όταν στην πόρτα σου έχει έρθει μαζί με τα Ματ ο επιτηρητής της υφαρπαγής της περιουσίας σου Δικαστικός Επιμελητής Υπακούοντας τα κελέυσματα των εντολοδόχων.

ΜΙΛΑ ΣΥΣΠΕΙΡΏΣΟΥ ΑΝΤΕΔΡΑΣΕ 

ΑΖΙΖ ΝΕΣΙΝ - Σώπα, μη μιλάς…

Ο Αζίζ Νεσίν γεννήθηκε στη Χάλκη της Κωνσταντινούπολης στις 20 Δεκέμβρη του 1915.

Σώπα, μη μιλάς…

Σώπα, μη μιλάς, είναι ντροπή

κόψ' τη φωνή σου

σώπασε επιτέλους

κι αν ο λόγος είναι αργυρός

η σιωπή είναι χρυσός.

Τα πρώτα λόγια που άκουσα από παιδί

έκλαιγα, γέλαγα, έπαιζα μου λέγανε:

"σώπα".

Στο σχολείο μου κρύψαν την αλήθεια τη μισή,

μου λέγανε :"εσένα τι σε νοιάζει ; Σώπα!"

Με φιλούσε το πρώτο κορίτσι που ερωτεύτηκα και μου λέγανε:

"κοίτα μην πεις τίποτα, σσσσ....σώπα!"

Κόψε τη φωνή σου και μη μιλάς, σώπαινε.

Και αυτό βάσταξε μέχρι τα είκοσί μου χρόνια.

Ο λόγος του μεγάλου

η σιωπή του μικρού.

Έβλεπα αίματα στο πεζοδρόμιο,

"Τι σε νοιάζει εσένα;", μου λέγανε,

"θα βρεις το μπελά σου, σώπα".

Αργότερα φωνάζανε οι προϊστάμενοι

"Μη χώνεις τη μύτη σου παντού,

κάνε πως δεν καταλαβαίνεις, σώπα"

Παντρεύτηκα, έκανα παιδιά,

η γυναίκά μου ήταν τίμια κι εργατική και

ήξερε να σωπαίνει.

Είχε μάνα συνετή, που της έλεγε "Σώπα".

Σε χρόνια δίσεκτα οι γονείς, οι γείτονες με συμβουλεύανε :

"Μην ανακατεύεσαι, κάνε πως δεν είδες τίποτα. Σώπα"

Μπορεί να μην είχαμε με δαύτους γνωριμίες ζηλευτές,

με τους γείτονες, μας ένωνε , όμως, το Σώπα.

Σώπα ο ένας, σώπα ο άλλος σώπα οι επάνω, σώπα οι κάτω,

σώπα όλη η πολυκατοικία και όλο το τετράγωνο.

Σώπα οι δρόμοι οι κάθετοι και οι δρόμοι οι παράλληλοι.

Κατάπιαμε τη γλώσσά μας.

Στόμα έχουμε και μιλιά δεν έχουμε.

Φτιάξαμε το σύλλογο του "Σώπα".

και μαζευτήκαμε πολλοί

μία πολιτεία ολόκληρη, μια δύναμη μεγάλη, αλλά μουγκή!

Πετύχαμε πολλά, φτάσαμε ψηλά, μας δώσανε παράσημα,

τα πάντα κι όλα πολύ

εύκολα, μόνο με το Σώπα.

Μεγάλη τέχνη αυτό το "Σώπα".

Μάθε το στη γυναίκα σου, στο παιδί σου, στην πεθερά σου

κι όταν νιώσεις ανάγκη να μιλήσεις ξερίζωσε τη γλώσσά σου

και κάν' την να σωπάσει.

Κόψ' την σύρριζα.

Πέτα την στα σκυλιά.

Το μόνο άχρηστο όργανο από τη στιγμή που δεν το μεταχειρίζεσαι σωστά.

Δεν θα έχεις έτσι εφιάλτες , τύψεις κι αμφιβολίες.

Δε θα ντρέπεσαι τα παιδιά σου και θα γλιτώσεις από το βραχνά να μιλάς ,

χωρίς να μιλάς να λες "έχετε δίκιο, είμαι σαν κι εσάς"

Αχ! Πόσο θα 'θελα να μιλήσω ο κερατάς.

Και δεν θα μιλάς,

θα γίνεις φαφλατάς,

θα σαλιαρίζεις αντί να μιλάς.

Κόψε τη γλώσσά σου, κόψ' την αμέσως.

Δεν έχεις περιθώρια.

Γίνε μουγκός.

Αφού δε θα μιλήσεις , καλύτερα να το τολμήσεις. Κόψε τη γλώσσά σου.

Για να είμαι τουλάχιστον σωστός στα σχέδια και στα όνειρά μου

ανάμεσα σε λυγμούς και σε παροξυσμούς κρατώ τη γλώσσά μου,

γιατί νομίζω πως θα' ρθει η στιγμή που δεν θα αντέξω

και θα ξεσπάσω και δεν θα φοβηθώ και θα ελπίζω

και κάθε στιγμή το λαρύγγι μου θα γεμίζω με ένα φθόγγο ,

με έναν ψίθυρο , με ένα τραύλισμα , με μια κραυγή που θα μου λέει:

ΜΙΛΑ!....

ΑΖΙΖ ΝΕΣΙΝ

(απόδοση Γιάννη Ρίτσου;)

WWW.FOTAVGEIA.BLOGSPOT.COM