Η αναδόμηση της διαπραγματευτικής ομάδας, η ενδιάμεση συμφωνία και η «αγνότητα» της ΕΚΤ.

Του Γ. ΠΟΤΑΜΙΑΝΟΥ

Ο Πρωθυπουργός Α. Τσίπρας πρέπει να μη περιορίσει την διαπραγματευτική προσπάθεια στο Eurogroup.

Η συμφωνία με τους δανειστές πρέπει να περιέχει μια πολιτική που να καθιστά τη χώρα βιώσιμη, υπογράμμισε ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Γ. Δραγασάκης, ενώ σημείωσε ότι αν η κυβέρνηση βρεθεί σε αδιέξοδο υπάρχει η λύση της προσφυγής στον λαό. Απέδωσε την καθυστέρηση στις διαπραγματεύσεις στη μετατόπιση των δανειστών από τη συμφωνία της 20ης Φεβρουαρίου, έκανε λόγο για μηχανισμό ασφυξίας ώστε να πιεστεί η κυβέρνηση και χαρακτήρισε μεροληπτική και σκόπιμη τη στάση της ΕΚΤ.

Η δήλωση έγινε την επομένη της αναδιάρθρωσης της διαπραγματευτικής ομάδας και την ανάθεση του συντονισμού στον Ε. Τσακαλώτο.Αναφερόμενος στις αλλαγές που έγιναν στην ομάδα διαπραγμάτευσης, διατύπωσε μια παρατήρηση που είναι ιδιαίτερα σημαντική.

Διαπιστώσαμε είπε, πως η πολιτική διαπραγμάτευση, δεν είναι ικανή συνθήκη, καθώς οι τεχνοκράτες στα

διάφορα επίπεδα λειτουργούν πολιτικά. Μπορουμε δηλαδη να συναγάγουμε ότι είχε υποτιμηθεί ο τρόπος με τον οποίο λειτουργεί η Ευρωπαική τεχνοκρατία, οπου οι πολιτικές αποφάσεις που λαμβάνονται στά Συμβούλια, υλοποιούνται απο τεχνοκράτες που τηρούν τις αποφάσεις και δεν επηρρεάζονται-χωρίς σαφείς εντολές- από δηλώσεις (πχ Γιουνκερ, Μοσχοβισι, Μερκελ, Ντάισενμπλουμ) που γίνονται για την δημιουργία εντυπώσεων και φυσικά για τον επηρρεασμό του αντιπάλου στην διαδικασία της διαπραγμάτευσης.

Ο Ε. Τσακαλώτος παράλληλα δήλωσε, πως ο Γ. Βαρουφάκης με την άριστη γνώση των θεμάτων που οι συνάδελφοί του χειρίζονται στο Eurogroup, τους εξενεύριζε καθώς εξουδετέρωνε τα επιχειρήματά τους σε θεωρητικό επίπεδο. Ο Πρωθυπουργός εξ άλλου, στην αρκούντως ειλικρινή συνέντευξή του, ανέφερε πως το αμφίσημο κείμενο της συμφωνίας της 20^ης Φεβρουαρίου, δεν είχε συνταχθεί από τον Γ. Βαρουφάκη.

Φαίνεται λοιπόν ότι ο Γ. Βαρουφάκης έδινε μάχη με προσήλωση στον πυρήνα του προβλήματος, δηλαδή το χρέος, και δεν προωθούσε όπως ήθελαν οι δανειστές τις συζητήσεις σε τεχνικό επίπεδο μόνο για τις μετερρυθμίσεις. Μάλλον όμως δεν είχε πλήρη συνείδηση του τρόπου που λειτουργεί η ευρωπαική γραφειοκρατία. Ισως η υποκατάστασή του συνοδευτεί απο επιτάχυνση των συζητήσεων σε «τεχνικό» επίπεδο, προοπτική που ενισχύεται από την προετοιμασία πολυνομοσχεδίου για συζήτηση στο Eurogroup.

Ο αντιπρόεδρος προσδιόρισε για τις πρώτες ημέρες του Μαΐου την επίτευξη μιας ενδιάμεσης συμφωνίας λέγοντας:«Σήμερα επιδιώκουμε μία συμφωνία-λύση. Δεν αρκεί όμως "οποιαδήποτε λύση". Πρέπει η λύση να είναι βιώσιμη. Κλείνοντας η ενδιάμεση συμφωνία θα ανοίξει η μακρόπνοη συζήτηση για το χρέος, τα πρωτογενή πλεονάσματα, τις επενδύσεις & την ανάπτυξη».  Η προσπάθεια επίτευξης ενδιάμεσης συμφωνίας, σηματοδοτεί την επιδίωξη της κυβέρνησης να ληφθεί απόφαση της ΕΚΤ για αύξηση του ορίου έκδοσης εντόκων γραμματίων του Δημοσίου.

Είναι γεγονός πως η κυβέρνηση αμέσως μετά τις εκλογές , επεδίωξε να εξασφαλίσει με την συμφωνία – γέφυρα, την χρηματοδότηση της ΕΚΤ που θα της επέτρεπε να λειτουργήσει μέχρι την λεγόμενη μεγάλη διαπραγμάτευση για το χρέος. Η χρησιμοποίηση Βαρουφάκη, αξιοποίησε την γνώση των χρηματοοικονομικών και των παγκόσμων χρηματαγορών. Η λειτουργία και το στυλ του, δημιούργησε αποσταθεροποίηση στην επικοινωνιακή τακτική των δανειστών μέχρι τις 20 Φεβρουαρίου. Τότε υπεγράφη η συμφωνία, που ανεξάρτητα από την κριτική στο «γράμμα» της, επέτρεψε την συνέχιση των συζητήσεων επι της ατζέντας των μεταρρυθμίσεων μέχρι τον Απρίλιο.

Το λάθος που έγινε – ο Πρωθυπουργός αναφέρθηκε σε παραπλάνηση - ηταν η μη εξασφάλιση χρηματοδότησης μέχρι τον Ιούνιο, γεγονός που επέτρεψε τον συνεχιζόμενο εκβιασμό της ΕΚΤ. Ετσι ο Βαρουφάκης εξακολόυθησε τις διαπραγματεύσεις χωρίς να μπορεί να ξεχάσει ούτε στιγμή το χρέος, αφού αυτό συνδέεται αρρηκτα με τις μεταρρυθμισεις. Το γεγονός αυτό σε επιπεδο Eurogroup, συνδεόταν φυσικά με μια «γραμμη» ανάλογη σε τεχνικό επίπεδο που, με δεδομένη την αδιάλλακτη στάση των «τεχνοκρατών», δεν εμφάνιζε πρόοδο. Το «αμερικανικό» στυλ του υπουργού αποτέλεσε το πρόσχημα για την στοχοποίησή του.

Καθώς λοιπόν πλησιάζει απειλητικά ο Ιούνιος, με αποπληρωμές χρέους που δεν είναι δυνατόν να καλυφθούν χωρίς δυνατότητα έκδοσης εντόκων γραμματίων η καταβολή κάποιου τμήματος των εκκρεμουσών δόσεων, αποφασίστηκε να βγει στο προσκήνιο ο περισσότερο «ευρωπαικού» προφίλ Τσακαλώτος, με ανάλογη στάση στα τεχνικά επίπεδα, ωστε να εξασφαλισθεί ενδιάμεση συμφωνία μόνο επι των μέχρι τώρα συμφωνηθέντων μεταρρυθμίσεων και όσο το δυνατόν διατήρηση των κόκκινων γραμμών.

Βεβαίως η αλλαγή τακτικής δεν είναι σίγουρο ότι θα επιφέρει ενδιάμεση συμφωνία, καθώς οι δανειστές θα ασκήσουν τεράστια πίεση για υποχωρήσεις της κυβέρνησης στα εργασιακά, το ασφαλιστικό, τις ιδιωτικοποιήσεις. Η επίτευξη ενδιάμεσης συμφωνίας, θα κριθεί από το αν συμφέρει τους δανειστές να συζητήσουν το χρέος, μετά η παράλληλα με τις μεταρρυθμίσεις αυτές.Το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα μπορεί να θεωρηθεί σαν ένδειξη ετοιμότητας να νομοθετηθούν τα συμφωνηθέντα «ώριμα» μέτρα.

Κατά την γνώμη μας, ο κ. Ντράγκι θα εξακολουθήσει να κρατά την στρόφιγγα της ρευστότητας υπό αυστηρό έλεγχο μέχρι τον Ιούνιο, καθώς η ΕΚΤ με βάση την «ανεξαρτησία» της συντηρεί το «πέπλο της ευρωπαικής αγνότητας», με κανόνες που κρύβουν τις ευθύνες των δανειστών. Διότι αυτοί απαιτούν ακύρωση του μηνύματος των εκλογών και πλήρη πολιτική υποταγή της κυβέρνησης, η οποία κάνει λάθος να ελπίζει σε πολιτικό συμβιβασμό στο Eurogroup χωρίς σοβαρές υποχωρήσεις στο πρόγραμμά της. Ο Πρωθυπουργός δεν πρέπει να περιορισθεί στις διαδικασίες του Eurogroup, καθώς αυτό αποτελεί προνομιακό πεδίο δράσης του κ. Σοιμπλε. Η δική του πολιτική διαπραγμάτευση, μπορεί να συνεχισθεί σε διακυβερνητικό επίπεδο με τους «μεγάλους» εταίρους. Μάλιστα ο Ντάισενμπλουμ δείχνει τον δρόμο, επισκεπτόμενος Γερμανία, Γαλλία και Ιταλία την επόμενη εβδομάδα.

ςwww.fotavgeia.blogspot.comς