Χατζηαναγνωστου Γιώργος
Αυτό το μπάχαλο στα γεωπολιτικά και οικονομικά παγκοσμίως δεν είναι η πρώτη φορα που συμβαίνει .
η διαφορά είναι ότι τώρα υπάρχει υπερπληροφορηση απο το πάλαι ποτέ όπου ήταν ελεγχόμενη η πληροφόρηση και με το σταγονόμετρο.
Πρακτικά το αποτέλεσμα είναι ίδιο δεδομένης της στοχευμενης παραπληροφόρησης και της επ αμοιβή υπερπληροφορησης.
Ο κάθε άνθρωπος προσπαθεί να πληροφορηθη μέσω συστημάτων που είναι αναγνωρίσιμα σε αυτόν π.χ. ένας ηλικιωμένος με μερική αδυναμία ακοής η όρασης θα ακουση το ράδιο η την τηλεόραση σε ελευθέρα κανάλια .
Αντίστοιχα ένας μέσος φοιτητής θα ενημερωθη μάλλον από ελευθέρα κανάλια διαδικτυακά .
Εν τέλει ζουμε σε έναν διαρκώς μεταβαλλόμενο κοσμο με φαινόμενα αστυφιλίας και αύξησης πληθυσμού να δημιουργούν συνθήκες που η άρχουσα κοινωνικοοικονομική ελίτ (πετρελαϊκές επιχειρήσεις ,πολιτικοι,Τραπεζικοί όμιλοι) χρησιμοποιούν ένα πλέγμα ανθρώπων σε καίραιες θέσεις (στρατιωτικές, δικαστικές, δημοσιογραφικές ,αστυνομικές ,λογιστικές) επιβάλλοντας κανόνες κατά το δοκούν.,
Σε αυτό το σύστημα του νεοφαιοδαλισμου του μετανθρωπισμου και της στοχευμένης αποανάάτυξης η αποκωδικοποίηση των οσων διαδραματίζονται γύρω μας είναι εύκολη εάν πιασης την ακρη του νήματος .
Το χρήμα δηλαδή και τις μεθολογιες αναπαραγωγής του είτε με την μορφή αύλων τίτλων είτε fiat χαρτονομισμάτων είτε με ανταλλακτικές εμπράγματες αξίες όπως χρυσος πολύτιμα μεταλα κλπ.
Η εξουσία είναι κατι που επιδιώκεται πρωτίστως από ανθρώπους που έχουν την πολυτέλεια να μην υπάρχει βιοποριστικά θέμα επιβίωσης και αναλώνονται στην επαύξηση των προσποριστικων στοιχείων προϊόντων η αγαθών που βελτιώνουν το οικονομικά μέλλον τους των ιδίων αλλά και των απογόνων τους.
Η πάλαι ποτέ μεσοαστική τάξη καθημερνά δίνει ένα αγωνα επιβίωσης σε στάνταρτ διαβίωσης όλο και πιο πενιχρά μέχρι και σημείου φτωχοποίησης ίσως, και επιβαλλόμενης πλέον ενδοιας μέσω της διάλυσης των συλλογικοτήτων και ομάδων εν μέσω αποθέωσης στρεβλής του ατομικισμού.
Ας μην ξεχνάμε ότι όλα τα κατακτηθέντα αγαθά κατακτήθηκαν στο πέρασμα των αιώνων μέσα από συλλογικούς μαζικούς αγώνες.΄
Σήμερα ο ατομικισμος θα διεκδίκηση από ποιον δικαιώματα΄; Απο τον ίδιο του τον μοναχικό εαυτό του:¨
Μονος του θα τα λέει μόνος του θα τα ακούει ,
Αυ'τό το ίδιο το γεγονός του ατομικισμου δεν προβλέπεται να αλλαξη δεδομένων των υπερεξουσιών αφανών και εμφανών που διαμορφώνουν νομοτελειακά μέσω ενός νομικού φορμαλισμού οι έχοντες ήδη την δεσπόζουσα θέση στις κοινωνίες και εξυπηρετούνται με παντείους τρόπους .
Η ανάγκη επιβίωσης σε ένα δυτικού προσώπου πολιτισμού πειθαναγκάζει έντεχνα τους οποίους θύλακες αντίστασης είτε πνευματικούς ,ειίε ηθικούς να επαναπροσδιορίσουν στο βραχύβιο πέρασμα από την ζωή με στοχους που δεν έχουν ούτε συνεργατισμό, ούτε αλληλεγγύη, ούτε φιλανθρωπία παρα μονο αριθμητική ατομική οικονομική ανέλιξη.
Ο αποπροσανατολισμός και η τροποίηση η ο αφανισμός της γλωσσολογικής ταυτότητας και εθνοτικων εννοιών όπως και η αλλοίωσης της ιστορικής συνείδησης παρα την ιδιοσυστασία των λαών αλλά και του αταβισμού που επαναφέρει την μνήμη είναι ζητούμενο για τον μέσο άνθρωπο ενόσω στον αντίποδα καταβάλλεται μεγάλη προσπάθεια από τις κοινωνικές ελίτ να διαμορφώσουν ένα κλίμα και μια συνείδηση ανιστόρητων και αμόρφωτων πρακτικά ανθρώπων με υψηλή εξειδίκευση σε κλάδους αλλά πλήρη άγνοια από το ολον της ζωής .
Το παιδί εαν δεν εμπλακή με την λάσπη δεν δημιουργεί αντισώματα για να μπορέσει να καταπολέμηση οτο ίδιο του το σώμα ακόμα και μια απλη γρίπη .
Ενα οπλικό σύστημα εάν δεν δοκιμαστή σε πραγματικές συνθήκες πολέμου θα είναι ένα θεωρητικά αρτιο Σύστημα με Παντελή έλλειψη ρεαλιστικών γνώσεων .
Και όλα αυτά διαμορφώνονται με βάση την συνθετική κριτική σκέψη των ανθρώπων που είναι αδύνατον η όποια χ τεχνητή νοημοσύνη να υπερκεράση,την ίδια στιγμή που στα σχολεία καταστρέφουν την συνθετικη κριτική σκεψη χτίζοντας τουβλάκια παπαγαλάκια εκτελεστικά..
Ο άνθρωπος έρχεται στην ζωή μόνος και φεύγει τελικά μόνος .
Στο μεσοδιάστημα οφείλει πρωτίστως στον εαυτό του να μάθει να ερωτεύεται την ιδια την ζωή σε απλές στιγμές, όπως μυρίζοντας ένα αρωμα ,ψηλαφίζοντας με ένα άγγιγμα , αναγνωρίζοντας μια γεύση .ακούγοντας έναν ηχο .
Μονο έτσι μπορεί να γαληνεψη την ψυχή του και το πνεύμα του για να μπόρεση να αξιολόγηση συνθετικά την μεθοδολογία που θα απόλαυση την ζωη του και τον χρόνο που αφιερώνει σε κάθε άνθρωπο ,σε κάθε γεγονός ,σε κάθε πληροφόρηση σε κάθε συμμετοχή του στα κοινά.
Το καθημερινό λοιπόν μπάχαλο δεν είναι καθόλου μπάχαλο οταν μπορείς και αναγνωρίζεις τους ανθρώπους γύρω σου και τις συμπεριφορές τους ,όταν αξιολογείς τους πολιτικούς ηγέτες σου με βάση το ηθος και την εντιμότητα τους.
Και όλα τα αλλά έρχονται μονα τους αργά η γρήγορα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου