In 1752 in Lahore, the Muslim governor told the captured Sikh mothers to convert to Islam or have their infant children tortured and killed. For those who refused, 300 infant Sikh children were slaughtered and their inner organs and heads were fashioned as garlands about their mothers' necks.
με τα αρχικα της οργανωσης και ηταν ο φοβος και ο τρομος του Βολου, εδρα τους και τοπος μαρτυριων και βιασμων ηταν η τρομακτικη "κιτρινη αποθηκη". Πήραν μέρος στο μπλοκο του Ανω Βολου με 32 εκτελεσμενους και στην ανακαλυψη και παραδοση στην SD 17 Εβραίων.
Ο
κυριος σκοπος τους και οχι το προσχημα ηταν το πλιατσικο και η τρομοκρατια που πετυχαιναν μεσα απο την απειλη της "ρετσινιας" του φιλοανταρτη. Ετσι οι ΕΑΣΑΔιτες ειχαν βαλει στο ματι και την περιουσια της οικογενειας Τοπαλη. Με την δικαιολογια οτι εστελναν προμηθειες στους
αντάρτες του Πηλιου , που μπορει να ηταν αληθεια μεσω της Φιλιτσας, τις συνελαβαν και τις οδηγησαν στη Γκεσταπο οπου υπεστησαν φοβερα βασανιστηρια. Τελος στις 7 Ιουλιου τις κρεμασαν στη μεγαλη μουρια της πλατειας των Κάτω Λεχωνιων προς παραδειγματισμό. Αμεσως μετα μπηκαν
στο Τοπαλαίικο και το ρημαξαν. Αμυθητη περιουσια σε χρυσο, πινακες και συγραμματα μεγαλης αξιας εγιναν το επαθλο των προδοτων. Το εγκλημα αποσιωπηθηκε απο τους υπευθυνους ενω οι ανευθυνοι φοβηθηκαν τους πρωτους. Οι μεταπολεμικές περίφημες δικες των δοσιλογων τους αθωωσαν με την
δικαιολογια οτι δεν εκαναν κακο σε Ελληνες αλλα σε αριστερους (sic). Οι δε μαρτυρες υπερασπισης ηταν απο την "καλη κοινωνια" του Βολου, πιθανον αποδεκτες του πλιατσικου. Οι Κατωλεχωνιατες ξεχασαν τις Τοπαλαινες απο τις οποιες ειχαν ευεργετηθει, στη μνημη τους ειχαν μια θηλια
και ετσι οσοι τα εζησαν δεν τα μετεφεραν στους νεωτερους. Πολυ αργοτερα οι θηλιες χαλαρωσαν λογω διαχρονικης ντροπης. Η δημοσιογραφος Νιτσα Κολοβου ανεδειξε το θεμα και ο γνωστης των γεγονοτων σαν παιδι Γιαννης Μαντιδης εγραψε το βιβλιο "Σοφια Τοπαλη, θηλια στη μνημη".
Την ιδια εποχη ερχονται απο την Βραζιλια οι εγγονες του Van Shelle, αδελφου της Λουκιας, Heltago Maria παιδιατρος και η αδελφη της Julia βοτανολογος οι οποιες ψαχνουν και ρωτουν για την τυχη των συγγενων τους. Αφου ξετύλιξαν το κουβάρι εστησαν ενα λιτο μνημειο στο μερος του
μαρτυριου στη πλατεια με τη μουρια και ενταφίασαν τα λείψανα και των τριων μαζι. Ετσι οι ηρωιδες μπορει να μην δικαιωθηκαν, αλλα με ιδιωτικη πρωτοβουλια εμεινε επιτελους ζωντανη η μνημη τους, παραδειγμα και μαθημα στις νεωτρες γενιες. (οι φωτο ειναι απο την μηχανη του χρονου
και οι πληροφοριες απο Wikipedia), και την Εγγλέζικη έκδοση του βιβλιου του Μαντιδη που συμπληρωσαν την αφηγηση της μητερας μου που ηταν εφηβη στο Βολο τοτε , και για να προλαβω καποιους που θα ισχυριστουν οτι ηταν αριστερο αφηγημα , η μητερα μου και η οικογένεια της ηταν δεξιών
πεποιθήσεων απαλά μου ειχε μεταφέρει γεγονότα που γνωριζε ολος ο Βολος).
Από Nelli Tsoukala
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου